Announcement

  • Johtokunta nimittää viimeiseksi tulleen ehdokkaan tyhjälle paikalle

    By Muriel Kalliokoski on Monday, 23 November 2015 - 12:33am
    Message type:

    Dianen

    14. päivä elokuuta 2015 johtokunta äänesti sen koon pienentämisestä 9 jäsenestä seitsemään. Ennen tätä äänestystä johtokunta ilmoitti Vaalit-toimikunnalle, että tänä vuonna täytettäisiin ainoastaan 2 johtokunnan jäsenen paikkaa. Tämä on järjestön sääntöjen 5. artiklan #3 kohdan mukaista, jonka mukaan joka vuosi tulee valita vähintään 2 johtokunnan jäsentä, ja jos johtokunnassa on 7 tai sitä useampia jäseniä, ainakin yksi kolmannes sen jäsenten määrästä tulee valita vaaleilla vuosittain.

    16. syyskuuta Vaalit-toimikunnan puheenjohtaja huomautti, että koska on mahdollista valita enemmän kuin vaadittu minimi kunakin vuonna, meidän olisi mahdollista uudistaa kuihtuvaa johtokuntaa tämän vuoden odottamattoman ehdokasmäärän ansiosta. (Vaaleissa oli alunperin mukana 8 ehdokasta.) Johtokunta hylkäsi tämän ehdotuksen, ja Andrea Horbinski kommentoi asiaa seuraavasti: "Johtokunta on äänestänyt johtokunnan koon pienentämisestä seitsemään jäseneen. Koska viime vuonna valitsimme kolme, voimme sekä tänä että ensi vuonna valita kaksi uutta jäsentä ja olla täysin normaalissa aikataulussa--aivan kuten ennen kuin johtokunnan koko nostettiin yhdeksään jäseneen".

    Myöhemmin johtokunta poisti Nikisha Sandersin ehdokaslistalta. Vaalit-toimikunta vastusti päätöstä, ja johtokunta hylkäsi vastalauseen jälleen. Tämän jälkeen Dan Lamson perui ehdokkuutensa.

    Lopullisissa vaaleissa oli 6 ehdokasta. Jäsenistö äänesti ja asetti heidät seuraavaan järjestykseen:

    1. Matty Bowers
    2. Atiya Hakeem
    3. Alex Tischer
    4. Katarina Harju
    5. Aline Carrão
    6. Andrea Horbinski

    Viidennelle sijalle tullut ehdokas, Aline, sai 2.89 kertaa niin paljon ääniä kuin kuudenneksi tullut ehdokas, Andrea.

    Tänään, 22. päivä marraskuuta, johtokunta järjesti avoimen kokouksen kaikille avoimella Julkinen Keskustelu -kanavalla. Ilman, että he varoittivat vapaaehtoisia, jäseniä, tai Vaalit-toimikuntaa, johtokunta äänesti Andrea Horbinskin paluusta johtokuntaan, jotta hän voisi saattaa loppuun Anna Genoesen vuoden 2014 lopussa kesken jättämän kauden, joka kestää joulukuun 31. päivään 2016 saakka. Andrea Horbinski, Margaret J. MacRae, Cat Meier ja Jessica Steiner äänestivät esityksen puolesta, Eylul Dogruel pidättäytyi äänestämästä, ja Soledad Griffin oli poissa äänestyksestä. Äänestyksen ja siitä seuranneen reaktion löydät kuvakaappauksinatämän linkin kautta.

    Vuonna 2010 eteen tuli samanlainen tilanne, kun eräs johtokunnan jäsen erosi heti kyseisen vuoden vaalien jälkeen. Tällöin seuraavaksi tullut ehdokas, Hele Braunstein, valittiin täyttämään kyseinen paikka. Ennakkotapaus, terve järki, ja etiikka kaikki vaativat, että jäsenistön vaaleissa esittämiä valintoja noudatetaan ja kunnioitetaan. Vaalit-toimikunta kannattaa Alex Tischerin asettamista johtokuntaan Annan paikalle. Jos Alex ei tahdo ottaa tätä paikkaa vastaan, kannatamme joko Katarina Harjun tai Aline Carrãon asettamista tähän asemaan, tässä järjestyksessä.

    LISÄYS 23. marraskuuta 2015: Vuoden 2015 johtokunnan jäsenet eroavat tehtävistään 15. joulukuuta lähtien. Heidän tilalleen tulevat Atiya Hakeem ja Matty Bowers, jotka liittyvät johtokuntaan viimeistään 1. joulukuuta.

    2. LISÄYS 23. marraskuuta 2015: Näistä poikkeavista tapahtumista johtuen Vaalit-toimikunta julkaisi tiedot tämän vuoden ehdokkaiden järjestyksestä saatuaan tähän luvan viideltä kuudesta ehdokkaasta. Koska tavoitteenamme on tasa-arvoinen ja sopusointuinen johtokunta, emme kuitenkaan aio paljastaa vastaavia tietoja tulevissa vaaleissa, ellei taas tapahdu jotain samanlaista kuin mitä saimme todistaa viime viikonloppuna.

    Tämän uutispostauksen käänsivät OTW:n vapaaehtoiset kääntäjät. Jos haluat lukea lisää työstämme, käy tutustumassa Käännös-toimikunnan osioon transformativeworks.org-sivustolla.

  • Des Nouvelles du Conseil d’Administration

    By Oriontsuki on Monday, 23 November 2015 - 12:32am
    Message type:
    Tags:

    Banière créée par Diane montrant les silhouettes d’une femme et d’un homme parlant avec des bulles de dialogue ; l’une d’entre elles comporte le logo de l’OTW, et l’autre dit 'Annonce de l’OTW'

    Le Conseil d’Administration de l’OTW (Organisation pour les Œuvres Transformatives) a voté, lors de sa réunion ordinaire du 22 novembre, la nomination d’Andrea Horbinski pour occuper le siège laissé vacant en 2014 par Anna Genoese, et dont le mandat s’achèvera au 31 décembre 2016. Nommer des personnes pour occuper les sièges laissés vacants au Conseil d’Administration fait partie des devoirs normaux des autres membre du Conseil, selon l’Article V §4 des Statuts de l’OTW, et cela s’est déjà produit plusieurs fois dans le passé.

    Après une discussion avec les autres membre du Conseil, Andrea Horbinski a décidé de décliner cette nomination pour siéger au Conseil d’Administration pour l’année 2016. Elle a présenté sa démission au Conseil, et cette dernière entrera en vigueur à partir du 15 Décembre 2015. Soledad Griffin, Jessica Steiner, Eylul Dogruel, Cat Meier, et M.J. MacRae ont également annoncé leurs démissions au Conseil d’Administration, en vigueur à partir de cette même date. Celles qui occupent des postes dans des comités de l’OTW y resteront, mais uniquement en tant que membres du personnel.

    Le Conseil d’Administration 2015 fait part de ses meilleurs souhaits pour la bonne continuation de l’organisation au Conseil d’Administration 2016, aux bénévoles, au personnel et aux donateur-trice-s

    Ce billet d’actualités a été traduit par les traducteur-trice-s bénévoles de l’OTW. Pour en savoir plus sur notre travail, merci de consulter la page du Comité Traduction sur transformativeworks.org.

  • Aggiornamento sul Consiglio di Direzione

    By Annachiara Traverso on Monday, 23 November 2015 - 12:20am
    Message type:
    Tags:

    Banner di Diane con la sagoma di un uomo e una donna che parlano  con dei balloon, uno dei quali raffigura il logo di OTW e l’altro le parole ‘Annuncio di OTW’

    Durante l’incontro regolarmente programmato del 22 novembre, il Consiglio di Direzione di OTW (Organizzazione per i Lavori Trasformativi) ha votato per assegnare ad Andrea Horbinski l’incarico di Direttore fino al 31 dicembre 2016, per sostituire il seggio lasciato vacante nel 2014 da Andrea Genoese. Riempire le posizioni vacanti del consiglio tramite assegnazione è una normale procedura del lavoro del consiglio, regolata dall'articolo V §4 dello statuto di OTW, che il Consiglio ha adottato numerose volte in passato.

    Dopo una discussione con il resto del Consiglio, Andrea Horbinski ha deciso di declinare l’incarico di Direttore del Consiglio di OTW per il 2016. Ha rassegnato altresì le sue dimissioni dal Consiglio, effettive a partire dal 15 dicembre 2015. Soledad Griffin, Jessica Steiner, Eylul Dogruel, Cat Meier e M.J. MacRae hanno ugualmente rassegnato le loro dimissioni dal Consiglio, effettive a partire dalla stessa data. Coloro che attualmente sono in servizio come membri dei comitati di OTW resteranno all'interno dell'organizzazione in tutti i loro ruoli, fatti salvo quelli relativi al Consiglio.

    Il Consiglio 2015 augura al Consiglio 2016 e ai volontari, ai membri dello staff, e ai membri iscritti di OTW tutto il meglio per il duraturo successo dell'organizzazione.

    Questo post è stato tradotto dai traduttori volontari di OTW. Per saperne di più sul nostro lavoro, visita la pagina di Traduzione su transformativeworks.org.

  • Atualização da Direção

    By Sofia on Monday, 23 November 2015 - 12:16am
    Message type:
    Tags:

    Imagem por Diane com a silhueta de um homem e uma mulher a falar com balões de fala, um com o logótipo da OTW e outro que diz ‘OTW Announcement’ (Anúncio da OTW)

    A Direção da OTW (Organização para Obras Transformativas) votou durante a sua reunião agendada no dia 26 de Novembro para nomear Andrea Horbinski para servir durante o restante mandato desocupado em 2014 por Anna Genoese, terminando a 31 de Dezembro de 2016. Nomear alguém para preencher lugares vagos na Direção é uma parte normal do trabalho da Direção, como descrito no Artigo 5, #4 do Regulamento da OTW, e a Direção fê-lo várias vezes em alturas anteriores.

    Após discussão com o resto da Direção, Andrea Horbinski decidiu recusar a nomeação para a Direção da OTW para 2016. Ela adjudicou a sua resignação da Direção, que se tornará efetiva a 15 de Dezembro de 2015. Soledad Griffin, Jessica Steiner, Eylul Dogruel, Cat Meier e M.J. MacRae também resignaram, resignação esta efetiva na mesma data. As pessoas que são atualmente membros de comités da OTW irão permanecer na organização como parte das equipas mas não como parte da Direção.

    A Direção de 2015 deseja à Direção de 2016 e a todas as pessoas voluntárias, membros de equipa e membros da OTW o melhor para o sucesso contínuo da organização.

    Este artigo de notícias foi traduzido pela equipa voluntária de tradução da OTW. Para saberes mais sobre o nosso trabalho, visita a página de Tradução em transformativeworks.org.

  • Board Appointment of Last Place Candidate to Empty Board Seat

    By Kiri Van Santen on Sunday, 22 November 2015 - 11:55pm
    Message type:

    Banner by Diane of a 3 line checkbox with the choices 'OTW', 'Elections News' and a checkmark next to 'Make your voice heard'

    ETA November 23, 2015: The 2015 Board has resigned, effective December 15. They will be replaced by Atiya Hakeem and Matty Bowers, who will join the Board no later than December 1.

    ETA2 November 23, 2015: Due to these unusual events, Elections Staff released the ranking information about this year's candidates with permission from 5 of the 6 candidates. However, as our goal is to promote an equal and harmonious Board of Directors, we do not intend to reveal this information in future elections unless a situation like the one we witnessed last weekend happens again.

    On 14 August 2015, the Board voted to change the size of the Board from 9 Directors to 7. Before this vote, the Board informed Elections that only 2 seats would be available to be filled this year. This is complicit with Article V, #3 of the by-laws, which states that at least 2 Directors must be elected yearly, and if the Board has 7 or more Directors, at least one-third of the Directors must be elected yearly.

    On 16 September, the Elections Chair pointed out that, since it is possible to elect more than the minimum requirement in a given year, we had an opportunity to revitalize a shrinking Board due to the unexpected candidate turnout this year. (There was initially a total of 8 candidates.) The Board overruled this, with Andrea Horbinski replying as follows: "The Board has voted to set the size of the board at seven directors. Since we elected three people last year, we can elect two people each this year and next year and easily be on a regular schedule--the same one we were on before the size of the Board was increased to nine."

    Later, the Board removed Nikisha Sanders from the ballot. Again, the Elections Chair protested and was overruled by the Board. Subsequently, Dan Lamson withdrew his candidacy.

    6 candidates ran in the final election. They were voted on and ranked by members in this order:

    1. Matty Bowers
    2. Atiya Hakeem
    3. Alex Tischer
    4. Katarina Harju
    5. Aline Carrão
    6. Andrea Horbinski

    The 5th place candidate, Aline, received 2.89 times more votes than the 6th place candidate, Andrea.

    Today, the Board held an Open Board meeting in the publicly accessible Public Discussion channel. Despite not warning the volunteers, members, or Elections Committee that this vote was expected to take place, the Board voted in favor of Andrea Horbinski returning to the Board to finish out the term ending 31 December 2016, which was vacated at the end of 2014 by Anna Genoese. Andrea Horbinski, Margaret J. MacRae, Cat Meier, and Jessica Steiner voted in favor, Eylul Dogruel abstained, and Soledad Griffin was absent. You can read a transcript of this vote and the resulting reaction at this link.

    In 2010, a similar situation occurred when a Board member retired immediately after that year's election. At that time, the next-place candidate, Hele Braunstein, was brought in to fill the seat. Precedent, common sense, and ethics dictate that the membership's choices in an election be considered and respected. The Elections Committee supports the appointment of Alex Tischer to the Board to fill Anna's seat. If Alex does not wish to take on the position, we support the appointment of Katarina Harju or Aline Carrão, in that order.

  • Board of Directors Update

    By Janita Burgess on Sunday, 22 November 2015 - 11:47pm
    Message type:
    Tags:

    Banner by Diane with the outlines of a man and woman speaking with word bubbles, one of which has the OTW logo and the other which says 'OTW Announcement'

    The OTW Board of Directors voted at its regularly scheduled meeting on 22 November to appoint Andrea Horbinski to serve the remainder of the term vacated in 2014 by Anna Genoese, ending 31 December 2016. Filling board vacancies by appointment is a normal part of board work provided for in Article V §4 of the OTW Bylaws, and the Board has done so at multiple points in the past.

    After discussion with the rest of the Board, Andrea Horbinski has decided to decline the appointment to the OTW Board for 2016. She has tendered her resignation from the Board effective 15 December 2015. Soledad Griffin, Jessica Steiner, Eylul Dogruel, Cat Meier, and M.J. MacRae are also resigning from the Board effective on that date. Those who currently serve as members of OTW committees will remain with the organization in their staff roles but not their Board roles.

    The 2015 Board wishes the 2016 Board and the volunteers, staff, and membership of the OTW all the best for the organization’s continued success.

  • 2015 OTW Board Election Results

    By Kiri Van Santen on Wednesday, 18 November 2015 - 6:06pm
    Message type:
    Tags:

    Banner by Diane of a 3 line checkbox with the choices 'OTW', 'Elections News' and a checkmark next to 'Make your voice heard'

    On 10 November, Atiya Hakeem and Matty Bowers (in alphabetical order) were officially elected to the OTW Board of Directors. The new members of the Board will formally begin their term overlap on December 1. Congratulations to Atiya and Matty, and thank you to all of the candidates for their hard work and dedication.

    The Elections Committee would also like to thank you to everyone who got involved by spreading the word, asking the candidates questions, and, of course, voting! We look forward to seeing all of you again next year.

  • L’Impact du TPP pour les Fans

    By Oriontsuki on Friday, 13 November 2015 - 5:16pm
    Message type:

    Lumière sur les Actualités Juridiques

    Le Trans Pacific Partnership - TPP (Accord de Partenariat Transpacifique) est un traité proposé entre 12 États : l’Australie, le Brunei Darussalam, le Canada, le Chili, les États-Unis d’Amérique, le Japon, la Malaisie, le Mexique, la Nouvelle-Zélande, le Pérou, Singapour et le Vietnam. De nombreuses personnes ont critiqué le secret qui a plané sur ces négotiations pendant les 5 dernières années et demie. Mais les pourparlers sont désormais terminés, et tous les États membres ont donné leur accord de principe sur un traité divulgué le 5 novembre 2015 par le Représentant du Commerce des États Unis.

    Ce traité n’a pas encore été signé par quelque État que ce soit, et il pourrait très bien ne jamais l’être. Cela dit, sa rhétorique et ses concepts risquent d’être repris par la législation en vigueur dans certains des 12 États membres, ainsi que dans les autres États qui pourraient devenir parties au traité dans le futur. C’est pour cela qu’il est bon que les fans comprennent l’impact que ces dispositions en matière de propriété intellectuelle auraient (ou non) sur leurs activités. Nous souhaitons partager ces informations dès maintenant, tant que les États en sont à envisager la signature de ce traité, pour que les fans puissent examiner son contenu et donner leur avis sur son adoption par leur gouvernement, s’ils/elles le souhaitent.

    Dans presque tous les cas, le traité exige que ses États membres renforcent leur système de défense des droits d’auteur-e pour créer un plancher commun de protection de la propriété intellectuelle. Les pays pourront en plus adopter des mesures plus strictes que celles prévues par le traité. Les États membres sont souvent autorisés, et même encouragés, à créer des exceptions afin de protéger les fans (et autres utilisateur-trice-s ou créateur-trice-s inspiré-e-s par une œuvre protégée), mais ils n’y sont jamais contraints. En conséquence, les titulaires de droits d’auteur-e bénéficient, dans le traité, d’une protection bien supérieure à celle accordée aux fans. Le traité est problématique à de nombreux égards, que nous détaillerons plus bas, et ne fournit aucune des garanties pour les fans que nous aurions pu espérer. Dans l’ensemble, le traité se contente d’exporter le droit de la propriété intellectuelle des États-Unis vers les 11 autres États membres, rapprochant ainsi leur droit de celui en vigueur aux États-Unis.

    Voici quelques domaines où les changements juridiques pourraient se répercuter sur les activités des fans dans les pays signataires du traité. En plus des dispositions générales, nous avons mis en évidence quelques modifications particulièrement intéressantes pour les fans venant des États-Unis, du Canada, du Chili et du Japon. Nous continuons à rechercher des problèmes spécifiques aux autres pays membres.

    1. Usage Loyal et Utilisation Équitable

    Le traité encourage les États membres à “équilibrer” leur législation relative aux droits d’auteur-e, et inclut notamment les exceptions à la violation des droits d’auteur-e accordées par les règles d’usage loyal et d’utilisation équitable. Cela dit, il n’oblige les États membres à rien en matière de protection des utilisateur-trice-s ou créateur-trice-s inspiré-e-s par une œuvre protégée. Pour les pays qui appliquent déjà les règles d’usage loyal et d’utilisation équitable, il ne change donc rien du tout : il ne remettra pas en cause l’usage loyal aux États-Unis, ni l’utilisation équitable ou l’“Exception Youtube” au Canada. De manière générale, le texte est rempli d’invitations à la mesure, mais ses clauses relatives à la protection des droits d’auteur-e sont des obligations, là où celles en faveur des droits des utilisateur-trice-s ne sont que des suggestions. Par exemple, le traitéprévoit que les parties “feront de leur mieux pour atteindre un équilibre opportun en matière de droits d’auteur-e et de droits connexes “, mais ne donne aucune ligne de conduite quant à ce que les pays pourraient considérer comme “opportun”.

    Le traité autorise les États membres à créer des limites ou des exceptions aux droits d’auteur-e qui “accordent la considération nécessaire aux occupations légitimes telles que : la critique, le commentaire, le reportage, l’enseignement, les activités académiques, la recherche, et les autres pratiques similaires ; cela inclut aussi toutes les démarches visant à faciliter l’accès aux œuvres publiées pour les personnes non voyantes, malvoyantes, ou autrement incapables de lire les imprimés”. Toutes ces démarches sont prévues par les lois actuellement en vigueur sur l’usage loyal et l’utilisation équitable, et correspondent à de nombreuses activités de fans. Cela dit, le traité n’oblige pas les États à adopter la législation relative à l’usage loyal et à l’utilisation équitable ; il reste même muet sur les efforts que doivent déployer les États pour tenter d’atteindre un équilibre en matière de droits d’auteur-e. Ce n’est pas nécessairement une mauvaise chose pour les fans, mais ce n’est pas non plus une amélioration ni une extension de leurs droits.

    2. Création de Fanvidéos et Mesures de Protection Technologiques

    Le traité oblige les États membres à créer des lois “anti-détournement” des “mesures de protection technologiques” des œuvres protégées (c’est à dire le cryptage ou le DRM). Les personnes ayant contourné ces mesures de protection, et celles ayant conçu des outils pour le faire, devront ainsi être punies, aussi bien au civil qu’au pénal, pour infraction intentionnelle. Le traité force également les membres à rendre le contournement de ces protections illicite, même si ce dernier n’entraîne pas des atteintes aux droits d’auteur-e. Tout ceci est similaire aux clauses anti-contournement qui existent aux États-Unis en vertu du Digital Millennium Copyright Act - DMCA (NdT : loi de protection des droits d'auteur-e numériques aux États-Unis). Et tout comme les clauses du DMCA, ce n’est pas une bonne nouvelle pour les fans. Par exemple, les fanvidéastes ont besoin de briser le cryptage DRM sur les DVD et les sources vidéos en ligne pour réaliser des fanvidéos de bonne qualité.

    Aux États-Unis, l’OTW (Organisation pour les Œuvres Transformatives) s’est battue âprement pour obtenir une exemption permettant aux fanvidéastes de briser le cryptage des DVD, Blu-Ray et vidéos en ligne. Le traité ne met pas en danger cette victoire, puisqu’il précise que les États membres “peuvent” créer des exceptions dès lors que “[l]es mesures [de protection technologiques] ont un impact négatif réel ou probable sur les activités qui ne portent pas atteinte aux droits d’auteur-e”, comme c’est le cas ici. Cela dit, il n’oblige pas non plus les pays à créer de telles exceptions, ni à mettre en place un système de création ou de maintien de celles-ci. Ainsi, les États membres doivent importer les règles relatives à le cryptage dans leur droit de la propriété intellectuelle, mais peuvent choisir de ne pas créer d’exceptions, ou d’adopter le système inefficace et compliqué en vigueur aux États-Unis. De plus, lorsque les états envisagent de créer des exemptions, le traité les oblige à prendre en compte les mesures potentiellement mises en place par les titulaires de droits pour permettre les activités qui ne portent pas atteinte aux droits d’auteur-e. Cela veut dire que ces détenteur-trice-s de droits pourraient essayer de se cantonner à autoriser les “captures d’écrans” et les technologies similaires, en affirmant (à tort) qu’elles permettent aux vidéastes de réaliser leurs productions sans décrypter les matériaux sources.

    3. Le Domaine Public

    Le domaine public rassemble tous les travaux qui ne sont pas protégés par le droit de la propriété intellectuelle, soit parce qu’ils ne l’ont jamais été, soit parce que leur protection a expiré. Il s’agit d’un ensemble de travaux pour lesquels les fans peuvent créer du contenu sans être limité-e-s aux exceptions autorisées notamment par l’usage loyal ou l’utilisation équitable, et c’est pourquoi il est extrêmement important. Le traité précise que les parties “reconnaissent la nécessité d’un domaine public accessible et riche” et “sont conscientes de l’importance des sources d’informations… qui permettent d’identifier les objets tombés dans le domaine public”. Cependant, il ne contient aucune obligation formelle pour les membres d’identifier, préserver, ou promouvoir un domaine public solide. Ceci est décevant, mais bien que le status quo ne s’améliore pas, il ne se détériore pas non plus, à part en matière de durée des droits d’auteur-e, comme nous allons vous l’expliquer.

    4. La Durée des Droits d’Auteur-e

    Le traité oblige ses membres à rallonger la durée de vie des droits d’auteur-e à 70 ans après la mort du/de la créateur-trice de l’œuvre, et à 70 ans après leur publication dans le cas des œuvres anonymes, pseudonymes ou composées par des personnes morales. C’est 20 ans de plus que ce que prévoyaient les traités précédents, mais c’est toujours plus court que les délais actuellement en vigueur aux États-Unis : 70 ans après la mort du/de la créateur-trice de l’œuvre, mais 95 ou 120 ans après publication dans le cas des œuvres anonymes, pseudonymes ou composées par des personnes morales. Au final, cette extension de 20 ans n’aura probablement aucune conséquence pratique pour la plupart des œuvres (ce sont de toute façon des délais très longs), mais elle signifie que celles-ci mettront plus longtemps à entrer dans le domaine public, ce qui est une mauvaise nouvelle pour les fans. La bonne nouvelle, c’est que le traité n’obligera pas les États membres à protéger à nouveau des œuvres que le droit de la propriété intellectuelle ne couvre plus.

    5. Procédure de Notification et de Retrait, et Données Confidentielles des Fans

    Le traité oblige les États membres à créer un “refuge” pour les Fournisseurs d’Accès Internet (FAI), en mettant en place une procédure de notification et de retrait des œuvres litigieuses modelée sur le régime du DMCA. Il les oblige également à créer des voies légales, similaires à celles contenues dans le DMCA, qui autorisent les titulaires de droits à obtenir des informations sur l’identité des supposé-e-s contrevenant-e-s, afin de leur permettre de faire respecter leurs droits d’auteur-e directement. Ces obligations sont exclues pour certains pays, comme le Canada, qui a déjà sa propre procédure de notification, ou le Chili, qui n’impose pas aux FAI de retirer un contenu litigieux sans décision de justice préalable. Cela dit, ces exclusions sont limitées à ces pays, et tous les autres membres seraient contraints d’adopter un système proche du modèle américain.

    Le traité est déséquilibré, même s’il contient quelques garanties pour les fans, comme par exemple des sanctions pour les titulaires de droits d’auteur-e en cas d’utilisation abusive des demandes de retrait. Il permet, mais n’impose pas, la création d’une procédure de “contre-notification” similaire à celle contenue dans le DMCA, qui autorise les utilisateur-trice-s à demander la remise en ligne d’un contenu indûment retiré. De la même façon, il permet, mais n’impose pas, la mise en place d’un système de vérification des demandes de retrait par un organisme indépendant, comme celui en vigueur au Japon.

    Des questions de confidentialité des données découlent également de la clause du traité sur les noms de domaines en ligne. Elle oblige les pays membres à fournir “un accès public en ligne à une base de données fiable et précise rassemblant les coordonnées” des demandeur-euse-s de noms de domaines. Cette clause, désastreuse pour la confidentialité de ces personnes, devrait cependant pouvoir être contournée. Tout d’abord, elle ne serait applicable qu’aux personnes provenant des pays signataires du TPP. Ensuite, l’Union Européenne, qui a des lois très strictes sur la protection des données confidentielles, pourrait essayer de bloquer l’accès ou la distribution de ces informations pour tous/toutes les demandeur-euse-s de noms de domaines résidant sur le sol européen. Enfin, cette clause ne pourrait pas empêcher les demandeur-euse-s d’utiliser des intermédiaires (comme GoDaddy et Register-dot-com). Ceux-ci pourraient alors stocker les coordonnées des demandeur-euse-s dans leurs propres bases de données, s’identifier comme contact administratif pour le nom de domaine concerné, et faire passer les informations aux véritables détenteur-trice-s du domaine tout en protégeant leurs données personnelles.

    6. Sanctions Pénales

    Enfin, le traité prévoit des sanctions pénales en cas d’atteinte aux droits d’auteur-e. Ce n’est pas quelque chose de complètement nouveau : de nombreux pays, dont les États-Unis, ont déjà mis en place des sanctions spécifiques à certaines atteintes aux droits d’auteur-e, parfois extrêmement punitives. Aux États-Unis, ces sanctions sont principalement réservées aux opérations de piratage de grande ampleur. Le traité
    comprend, lui, des sanctions pénales autrement plus considérables. Il oblige également les États membres à mettre en place des sanctions pénales, et ce pour tout acte portant atteinte aux droits d’auteur-e “à l’échelle commerciale”, même réalisé sans recherche d’un intérêt financier, dès lors qu’il cause un “préjudice sérieux aux intérêts du/de la titulaires des droits” sur le marché concerné. Le traité va encore plus loin : les États membres doivent autoriser les “autorités compétentes” à entreprendre une action en justice dans le but d’obtenir une condamnation à ces sanctions pénales, même en l’absence de plainte formelle préalable de la part du/de la titulaire des droits, ou d’une tierce partie. Cependant, le traité semble autoriser les États membres à limiter la capacité des “autorités compétentes” à faire respecter les droits d’auteur-e. Celle-ci paraît pouvoir être restreinte aux seules situations où l’acte litigieux a “un impact sur la faculté des titulaires des droits à exploiter leur œuvre sur le marché”.

    La plupart des titulaires de droits d’auteur-e ne se préoccupent pas des activités des fans, c’est pourquoi l’idée que d’autres autorités puissent exiger le respecter de leurs droits a inquiété de nombreux-euses fans lors des négociations du traité. Cela a fait l’objet d’une opposition véhémente, notamment de la part des fans japonais-e-s. Ceux et celles-ci s’inquiétaient de l’avenir du cosplay, des doujinshi, et d’autres activités fans, en cas d’application des sanctions pénales sévères prévues par leur pays. Pourtant, les titulaires de droits d’auteur-e japonais-e-s ont depuis longtemps autorisé les ventes en masse d’œuvres de fans, et même la création de boutique dédiées principalement à celles-ci. La clause du traité n’est pas aussi terrible que certain-e-s ont pu le craindre, parce qu’elle ne s’applique qu’aux atteintes portant préjudice à la capacité du/de la titulaire des droits à exploiter son œuvre sur le marché. Le 5 octobre, le gouvernement japonais a fait paraître un résumé du TPP qui reprend les exceptions accordées aux atteintes aux droits d’auteur-e portées à une échelle non commerciale (non définie dans le document). Au Japon, cela a été interprété comme un signe du succès des actions de lobbying entreprises par les associations de fans et les universitaires du domaine juridique. Cela a également été considéré comme une preuve de la volonté du gouvernement de protéger les œuvres de fans, et de sa reconnaissance présumée de leur valeur sociale et (surtout) économique en tant que fondements de la culture japonaise du manga. Ceci étant dit, nous ne savons toujours pas quelles conséquences ces clauses auront en matière de droit, au Japon comme dans d’autres pays. Par ailleurs, en l’absence de détails, il y a toujours lieu de s’inquiéter pour certaines activités plus facilement identifiables comme “commerciales”, comme les boutiques d’œuvres de fans, ou la vente en masse d’œuvres par une personne. Ainsi, beaucoup de développements intéressants sont susceptibles de provenir du Japon. La raison pour laquelle le traité devrait autoriser, voire imposer la mise en application des droits d’auteur-e par d’autres personnes que leurs titulaires, reste mystérieuse.

    Au final, les sanctions pénales contenues dans le traité ne devraient pas avoir d’impact sur les œuvres de fans impliquées dans l’économie de don du fandom, ni même sur les œuvres commissionnées, parce que ces sanctions ne visent que les atteintes aux droits d’auteur-e portées “à l’échelle commerciale” causant un “préjudice sérieux” aux intérêts du/de la titulaire des droits. Pour la majorité des œuvres de fans, et en particulier celles qui intéressent l'OTW car elles sont transformatives et non commerciales, aucun de ces trois critères ne s'applique (et encore moins les trois à la fois). Par ailleurs, dans les pays obéissant aux règles de l’usage loyal et de l’utilisation équitable, la plupart de ces travaux ne portent pas atteinte aux droits d’auteur-e du tout, et ne sont donc pas menacés par quelque sanction que ce soit. Cela dit, ces mesures pénales sont particulièrement sévères pour les fans provenant de pays où l’usage loyal et l’utilisation équitable n’ont pas cours.

    Si vous avez d’autres questions, à propos du TPP ou d’autres problèmes de droit relatifs au fandom, le Comité Juridique de l’OTW se fera un plaisir de vous répondre ! N’hésitez pas à les contacter à l’adresse legal@transformativeworks.org.

    Ce billet d’actualités a été traduit par les traducteur-trice-s bénévoles de l’OTW. Pour en savoir plus sur notre travail, merci de consulter la page du Comité Traduction sur transformativeworks.org.

  • Wat het TPP Betekent Voor Fans

    By Oriontsuki on Friday, 13 November 2015 - 5:14pm
    Message type:

    Schijnwerper op Juridisch

    Het Trans Pacific Partnership (Trans Pacifische Partnerschap) is een voorgesteld verdrag tussen 12 naties: Australië, Brunei Darussalam, Canada, Chili, Japan, Maleisië, Mexico, Nieuw Zeeland, Peru, Singapore, de Verenigde Staten, en Vietnam. Veel mensen hebben hun kritiek geuit over de omstreden geheimzinnige manier waarop dit verdrag tot stand is gekomen over de laatste 5 en een half jaar, maar op 4 oktober 2015 zijn dan eindelijk de onderhandelingen afgerond en hebben alle leden een principe akkoord bereikt over het verdrag waarvan de tekst op 5 november is vrijgegeven door de U.S. Trade Representative.

    Dit verdrag is nog door geen van de leden voor de wet getekend, en het kan maar zo zijn dat dit ook niet gebeurt. Maar de taal en concepten uit deze overeenkomst zouden de wet kunnen worden in tenminste een aantal van de 12 landen die lid zijn - net zoals andere naties die lid worden in de toekomst - dus het is voor fans een goed idee om te begrijpen wat de impact van de intellectueel eigendom provisies van dit verdrag wel - of niet - zal zijn op fan activiteiten. We willen deze informatie nu geven, terwijl landen overwegen om het TPP over te nemen, om fans de mogelijkheid te geven om het TPP plannen van hun overheid te bekijken en hier commentaar op te geven, mochten ze dit willen.

    In bijna elke situatie vereist het verdrag van de naties die lid zijn om hun bescherming voor rechthebbenden te versterken als een minimum basis voor intellectueel eigendomsrechten; landen zijn toegestaan om sterkere beschermingen in te stellen dan door het verdrag wordt geëist. Landen die lid zijn wordt vaak toegestaan, en zelfs aangemoedigd, om uitzonderingen te maken die fans beschermen (en andere gebruikers of ‘follow-on’ makers), maar dit zijn ze in geen enkel geval verplicht. Als resultaat hiervan zijn de beschermingen die worden voorgesteld in het verdrag voor rechthebbenden veel sterker dan de beschermingen voor fans. Het verdrag heeft aanzienlijke problemen, zoals hieronder besproken, en geeft niet de bescherming voor fans waarop we hadden gehoopt. Over het geheel genomen kunnen we stellen dat het verdrag de intellectueel eigendomswetten van de V.S. exporteert naar de andere 11 landen, waardoor de intellectueel eigendomswetten van deze landen dichter bij die van hun Amerikaanse tegenhangers komen te liggen.

    Hier zijn een aantal gebieden waar juridische veranderingen mogelijk een impact hebben op fan activiteiten in landen die zich bij het verdrag hebben gevoegd. Naast de standaard provisies, hebben we een aantal specifieke aandachtsgebieden aangestipt voor fans in de V.S., Canada, Chili en Japan. We blijven op de uitkijk voor zaken die specifiek betrekking hebben op de overige landen.

    1. Eerlijk Gebruik en Eerlijke Omgang

    Het verdrag moedigt de landen die lid zijn aan om “balans” te hebben in copyright wetten, wat uitzonderingen omtrent eerlijk gebruik en eerlijke omgang in copyright schendingen zou moeten omvatten, maar het verplicht hen niet om iets in het bijzonder te doen om gebruikers of ‘follow-on’ makers te beschermen. Voor landen die al eerlijk gebruik of eerlijke omgang wetten hebben, verandert dit niets, dus het doet niets af aan het eerlijk gebruik in de Verenigde Staten of de eerlijke omgang en de “YouTube Uitzondering” in Canada. Over het algemeen bevat het veel taal die verwijst naar een behoefte aan balans, maar hoewel de pro-bescherming provisies vereisten zijn, zijn de meeste provisies die de rechten voor gebruikers steunen enkel suggesties. Zo geeft het verdrag bijvoorbeeld alleen aan dat partijen “ernaar streven om toepasselijke balans te verkrijgen in het copyright en gerelateerde rechten systeem,” maar het geeft weinig richting of houvast over wat voor balans landen kunnen zien als “toepasselijk.”

    Het verdrag geeft leden wel de mogelijkheid om beperkingen of uitzonderingen te hebben op copyright dat “legitieme doelen in overweging neemt, zoals, maar niet gelimiteerd tot: kritiek; commentaar; nieuws verslaggeving; scholing, wetenschap, onderzoek, en andere vergelijkbare doelen; en het toegankelijk maken van gepubliceerde werken voor personen die blind zijn, visueel gehandicapt, of op andere wijze geen toegang hebben tot geprinte werken.” Dit zijn allemaal belangen die parallel lopen aan bestaande eerlijk gebruik en eerlijke omgang wetten, en met vele fan activiteiten. Maar het verdrag vereist geen eerlijk gebruik of eerlijke omgang wetten van de landen die lid zijn, en het heeft helemaal niets gezegd over hoeveel moeite de leden moeten doen om richting de copyright balans te gaan. Dus dit is niet persé slecht nieuws voor fans, maar dit hoeft ook niet een verbetering of uitbreiding van rechten voor fans te zijn.

    2. Vidding en Technologische Bescherming Maatregelen

    Het verdrag vereist van de landen die lid zijn dat ze in “anti-omzeiling” wetten voorzien die mensen straffen voor het breken van “technologische bescherming maatregelen” (dat wil zeggen, encryptie, of DRM) op werken met copyright, of het maken van middelen waarmee dit mogelijk is. Het verdrag eist dat de straf voor het schenden van deze wetten zowel burgerlijke als strafrechterlijke straffen omvat voor moedwillige schending. Het dwingt de leden ook om omzeiling illegaal te maken zelfs als de omzeiling niet leidt tot schending van het copyright.
    Dit lijkt sterk op de anti-omzeiling provisies die bestaan in de V.S. onder de Digital Millennium Copyright Act - en dit is slecht voor fans, voor precies dezelfde redenen dat de V.S. provisies slecht zijn. Zo zijn vidders bijvoorbeeld afhankelijk van het breken van de DRM encryptie op DVD’s en online video bronnen om hoge kwaliteit vids te kunnen maken.

    In de V.S. heeft de OTW (Organisatie voor Transformatieve Werken) hard gevochten en een vrijstelling gewonnen waarmee vidders DVD, Blu-Ray en online video encryptie mogen breken. Deze vrijstelling loopt geen gevaar door het verdrag, dat zegt dat de leden vrijstellingen “mogen” maken waar een “bestaande of mogelijk ongunstige impact van deze maatregelen is op de niet-inbreuk makende gebruiken”- zoals de vrijstelling voor vidding. Maar dit verplicht de landen niet om de vrijstellingen aan te nemen of een kader te creëren en de vrijstellingen voort te zetten. Daarom moeten de deelnemende landen encryptie regels importeren in hun copyright codes, maar ze kunnen er ook voor kiezen om helemaal geen uitzonderingen te maken, of ze kunnen ervoor kiezen om het inefficiënte en lastige systeem dat we in de V.S. hebben te gebruiken. Het verdrag eist ook dat wanneer landen overwegen om uitzonderingen te maken, ze hierbij ook in beschouwing nemen of rechthebbenden niet al maatregelen hebben genomen om ervoor te zorgen dat niet-inbreukmakend gebruik mogelijk is.
    Dit betekend dat rechthebbenden mogelijk proberen om te vertrouwen op “screen capture” en andere gelijksoortige technologieën waarvan ze beweren -- ten onrechte -- dat deze het vidders toestaat om vids te maken zonder het origineel te decrypten.

    3. Het Publieke Domein

    Het publieke domein is het universum van werken die niet beschermd zijn door intellectueel eigendom wetten, of omdat de bescherming is verlopen of omdat de wet ze in de eerste plaats al niet beschermde. Het publieke domein is belangrijk voor fans omdat het werken representeert waarvoor fans niet afhankelijk hoeven te zijn op uitzonderingen zoals eerlijk gebruik of eerlijke omgang om follow-on werken te maken.
    Het verdrag verklaart dat de partijen “het belang herkennen van een rijk en toegankelijk publiek domein,”en “erkennen het belang van informatieve materialen… die assisteren in de identificatie van onderwerpen die binnen het publieke domein vallen,” maar het bevat geen bevestigende plicht naar de leden om een robuust publiek domein te promoten, preserveren of identificeren. Dit is teleurstellend- maar hoewel het de landen niet verplicht om zaken beter te maken voor het publieke domein, vereist het ook niet dat de landen de zaken slechter maken, met de uitzondering van de duur van het copyright, wat we hierna beschrijven.

    4. Copyright Duratie

    Het verdrag vereist dat de leden de copyright bescherming verlengen zodat werken nog 70 jaar beschermd zijn na het overlijden van de auteur of, voor werken die zijn gecreëerd door anonieme, pseudonieme, of corporate entiteiten, 70 jaar na publicatie. Dit betekent een verlenging van 20 jaar in vergelijking met de vorige verdragen, maar is nog steeds korter dan copyright in de V.S., dat tot 70 jaar na het overlijden van de auteur geldt, maar 95 of 120 jaar geldig is als de werken zijn gecreëerd door anonieme, pseudonieme, of corporate entiteiten.
    Uiteindelijk kan het zijn dat deze verlenging van 20 jaar geen praktisch verschil maakt voor veel werken - het is hoe dan ook een lange tijd - maar het betekent wel dat het langer duurt voor werken in het publieke domein komen, wat slecht nieuws is voor fans. Het goede nieuws is dat het verdrag de landen die lid zijn niet verplicht om materiaal uit de copyright bescherming te trekken als deze al is verlopen.

    5. Notice-en-Takedown en Fan Privacy

    Het verdrag eist van de leden om een “veilige haven” te hebben voor Internet Service Providers (“ISP’s”) die een notice-en-takedown instelling hebben die veel lijkt op degene die is gecreëerd door de Digital Millennium Copyright Act (“DMCA”) van de V.S.. Het eist ook van de leden om juridische procedures te maken, zoals die in de DMCA, die rechthebbenden de mogelijkheid geeft om informatie te verkrijgen over de identiteit van vermoedelijke schenders zodat ze copyright directer kunnen afdwingen. Er zijn een aantal uitzonderingen voor landen zoals Canada, dat een “notice-en-notice” systeem heeft, en Chili, waar ISP’s niet verplicht zijn om inhoud offline te halen zonder een juridisch bevel. Deze uitzondering zijn beperkt tot deze landen; alle anderen zijn gebonden aan een V.S.-achtig systeem.

    Hoewel het verdrag een aantal beschermingen in plaats heeft voor fans, zoals straffen voor rechthebbenden die onterechte takedown notices uitgeven, blijft het ongebalanceerd. Het geeft de leden de mogelijkheid tot het instellen van een “counter-notice” procedure zoals degene in de DMCA die gebruikers toestaat om hun materiaal te herstellen in het geval van een onterechte takedown, maar het verdrag verplicht ze hier niet toe. Zo staat het ook een Japanse stijl systeem van verificatie van takedown notices door een onafhankelijk orgaan toe, maar ook dit wordt niet verplicht.

    Privacy problemen lopen ook samen met de provisies van het verdrag met betrekking tot internet domeinnamen, wat van landen vereist dat ze “online publieke toegang geven tot een betrouwbare en accurate database met contact informatie” van domeinnaam registraties. Hoewel deze provisie de privacy voor domeinnaam registranten zou ondermijnen, zijn er waarschijnlijk wel manieren om hier omheen te werken. Als eerste zou het alleen van toepassing zijn op registranten in landen die zich hebben ingeschreven op het TPP. De Europese Unie, die strikte privacy wetten heeft, zou toegang tot of verspreiding van deze informatie voor EU domeinnaam registranten die EU inwoners zijn kunnen proberen te blokkeren. Bovendien zou deze provisie het mogelijks niet kunnen voorkomen dat registranten moeten vertrouwen op oplossingen die een “middelste man” gebruiken (zoals GoDaddy en Register-dot-com), die de informatie van de registranten opslaan in hun eigen databases, zichzelf identificeren als Domain Name Contacts, en communicatie doorsturen naar de registranten zonder de identiteiten van de registranten of hun contact informatie publiekelijk toegankelijk te maken voor het hele internet.

    6. Criminele Straffen

    Tot slot voorziet het verdrag in criminele straffen voor copyright schenders. Dit is niet geheel nieuw: veel landen, waaronder de V.S., voorzien in criminele straffen voor bepaalde soorten van copyright schending, sommigen vrij streng. In de V.S. zijn zulke straffen vooral bedoeld voor grootschalige piraterij operaties. Maar het verdrag vereist veel bredere criminele straffen, het eist van de landen die lid zijn om te voorzien in criminele straffen voor elke daad van moedwillige copyright schending “op een commerciële schaal”, zelfs als dit niet wordt gedaan voor een financiëel gewin, als de schending een “aanzienlijke schadelijke impact heeft op de belangen van de copyright” eigenaar op de marktplaats. Sterker nog, het gaat nog verder: leden moeten “competente autoriteiten” toestaan om juridische stappen te ondernemen voor criminele straffen zonder hiervoor een formele klacht in te dienen bij een privé partij of rechthebbende. Het lijkt er echter op dat het verdrag wel toestaat dat de leden de macht van de “competente autoriteiten” limiteert om copyright af te dwingen in situaties waar er sprake is van een “impact op de mogelijkheid van de rechthebbende om het werk te exploiteren in de markt”.

    Omdat copyright eigenaren geen bezwaar maken tegen de meeste fan activeiten, is het idee dat autoriteiten anders dan de copyright eigenaar copyright kunnen afdwingen een grote zorg voor vele fans tijdens het onderhandelingsproces van het verdrag. Het was de drijfveer voor zeer vocale tegenstanders van vooral Japanse fans, die bezorgd worden dat cosplay, doujinshi, en andere fan activiteiten zouden worden onderworpen aan de reeds strikte copyright straffen van het land, hoewel Japanse copyright eigenaren al lang grootschalige verkoop van fanwerken toestaan, waaronder zelfs winkels die vooral fanwerken verkopen. De provisie is niet zo heftig als sommigen hadden gevreesd, omdat het alleen van toepassing is op schendingen die de exploitatiemogelijkheden van het werk van de copyright eigenaar schaden. Op 5 oktober heeft de Japanse regering een samenvatting van het TPP vrijgegeven die uitzonderingen bevestigde voor copyright schending op een (nog niet gespecificeerde) niet-commerciële schaal. In Japan wordt dit geïnterpreteerd door sommigen als een teken dat het lobbyen van fannish organisaties en juridische geleerden succesvol is geweest en dat de Japanse regering fanwerken wil beschermen, waarschijnlijk omdat het de sociale en (vooral) economische waarden als basis van Japanse manga cultuur herkent. Maar het is nog steeds onbekend hoe deze provisies precies worden weergegeven in Japanse en andere wetten. De angst blijft dat bepaalde aspecten van Japanse fan cultuur die makkelijker kunnen worden geïnterpreteerd als “commercieel”, zoals fanwerken winkels of individuele fans die een groot aantal exemplaren van hun werken verkopen nog steeds in de problemen kunnen komen. Zo zijn er dus nog steeds genoeg interessante ontwikkelingen op komst voor Japan. En voor alle landen die lid zijn--niet alleen Japan-- is het nog steeds onduidelijk waarom het verdrag überhaupt het afdwingen van copyright door niet-copyright houders zou toestaan, laat staan dit eisen onder welke omstandigheden dan ook.

    Uiteindelijk zouden de criminele straffen van het verdrag geen impact mogen hebben op de fanwerken in een giften economie, of zelfs werk op basis van commissie, omdat ze alleen toepassing hebben op bewuste schending, en dan alleen schending op een “commerciële schaal” die een “aanzienlijke schadelijke impact” heeft op de belangen van de rechthebbende. Voor de meeste fanwerken, vooral de niet-commerciële transformatieve fanwerken waar de OTW zich op richt, zijn geen van deze drie dingen van toepassing, laat staan alle drie. En in landen met eerlijk gebruik en eerlijke omgang wetten zijn de meeste niet-commerciële fanwerken niet in overtreding, dus maken criminele straffen geen enkel verschil. Maar de criminele straffen provisies zijn vooral pijnlijk voor fans in landen waar ze zich niet tot eerlijk gebruik of eerlijke omgang kunnen wenden.

    OTW Juridisch staat altijd voor je klaar om eventuele vragen over het TPP, of andere zaken die wetten rond fandom betreffen, te beantwoorden. Aarzel niet om ze een e-mail te sturen via legal@transformativeworks.org.

    Deze nieuws post was vertaald door de vertalingsvrijwilligers van de OTW. Om meer te leren over ons werk, bezoek de Vertalingspagina op transformativeworks.org.

  • Что TPP значит для фанатов?

    By Zsuzsa Gábor on Friday, 13 November 2015 - 5:13pm
    Message type:

    В фокусе Юридические Вопросы

    TPP (Транс-Тихоокеанское партнерство) — это предложенное соглашение между 12 странами: Австралией, Брунеем-Даруссаламом, Канадой, Чили, Японией, Малайзией, Мексикой, Новой Зеландией, Перу, Сингапуром, США и Вьетнамом. Многие критиковали скрытность, с которой оно обсуждалось в течение последних пяти с половиной лет, но 4 октября 2015 года переговоры закончились и все государства-члены в целом согласились с договором, текст которого был раскрыт 5 ноября 2015 года торгпредом США.

    Этот проект соглашения еще не был ни кем подписан, и, возможно, никогда не будет. Но его стиль и идеи могут стать законом по крайней мере в некоторых из 12-ти стран-участниц — так же как в других странах, которые подпишут его в будущем — так что было бы хорошо, чтобы фанаты понимали, какое влияние его положения об интеллектуальной собcтвенности будут — и не будут — оказывать на деятельность фанатов. Мы хотели бы поделиться этой информацией сейчас, пока государства рассматривают принятие TPP, чтобы дать фанатам возможность рассмотреть и прокомментировать принятие его их странами, если они захотят.

    Почти в любой ситуации соглашение требует от стран-участниц усиления защиты правообладателей в плане минимального уровня для правообладателей интеллектуальной собственности, странам разрешается принимать более сильные меры защиты, чем те, которые включены в соглашение. Странам-участницам часто позволяется и даже поощряется делать исключения, которые защитят фанатов (или других пользователей или авторов), но от них этого не требуется. В результате в предложенном соглашении защита правообладателей гораздо сильнее чем защита фанатов. В соглашении есть несколько серьезных проблем, обсуждаемых ниже, и оно не предоставляет гарантий для фанатов, на которые мы надеялись. В целом соглашение распространяет законы США об интеллектуальной собственности на остальные 11 стран, в результате чего законы об интеллектуальной собственности других стран станут ближе к их американскими аналогам.

    Вот несколько областей, где изменения в законодательстве могут оказать влияние на деятельность фанатов тех стран, которые подпишут соглашение. Дополнительно к общим положениям мы отметили несколько конкретных областей, представляющих интерес для фанатов в США, Канаде, Чили и Японии. Мы продолжим отслеживать проблемы, характерные для других стран-участниц.

    1. Добросовестное использование и Честная деловая практика

    Соглашение призывает страны-участницы к поддержанию баланса в авторском праве, который будет включать исключения из нарушений авторских прав в рамках добросовестного использования, но не требует от них делать что-либо для защиты пользователей или создателей фан-работ. Для стран, где уже есть юридическое понятие о добросовестном использовании, это ничего не меняет, так что это не сократит справедливое использование в США или "Исключение YouTube" в Канаде. В общем оно содержит множество формулировок, которые призывают к необходимости поддержания баланса, и в то время как положения о защите правообладателей являются требованиями, положения, поддерживающее права пользователей, являются всего лишь предложениями. К примеру, этот документ предусматривает только, что стороны "будут стремиться к достижению надлежащего баланса в своем авторском праве и смежных с ним законах", но дает мало указаний, какой баланс страна может счесть "необходимым".

    2. Виддинг и Средства Технологической защиты

    Соглашение требует от стран-участниц обеспечить "противотехнические" законы, которые наказывают людей за взлом "средств технологической защиты" (таких как шифрование или DRM) на работах, охраняемых авторским правом, или за создания инструментов для этого. Это предполагает наличие наказания за нарушение этих законов, включая гражданское и уголовное наказание за умышленное нарушение. Это также заставляет страны-участницы делать "обход средств защиты" незаконным, даже если обход не приводит к нарушению. Это очень похоже на "противотехнические" положения, существующие в США в рамках Закона об авторском праве в цифровую эпоху — и это плохо для фанатов по тем же причинам, по каким положения США плохи. К примеру, виддерам необходимо полагаться на нарушение DRM шифрования на DVD и в источниках видео в Интернете для того, чтобы создать видео высокого качества.
    В США OTW (Организация Трансформационных Работ) тяжело боролась и выиграла исключение, позволяющее виддерам взламывать шифрование на DVD, Blu-ray и онлайн видео. Это исключение не находится под угрозой из-за соглашения, потому что в проекте говорится, что страны-участницы "могут" делать исключения, где есть "фактическое или возможное отрицательное влияние этих мер на пользователей, не нарушающих законы" — подобные этому исключению виддинга. Но от стран не требуется продвигать эти исключения или создавать базу для создания и продолжения этих исключений.

    Таким образом, страны-члены должны импортировать правила шифрования в свои кодов авторских прав, но также могут иметь возможность не делать исключения вовсе, или могут выбрать неэффективную и обременительную систему, которая существует у нас в США. Соглашение также требует, чтобы, когда страны рассматривают вопрос о внесении исключений, они также принимали во внимание, были ли уже правообладателем приняты меры, позволяющие ненарушающим использованиям иметь место. Это означает, что правообладатели могли бы советовать "захват кадра с экрана" и другие подобные технологии, которые, как они утверждают, ложно позволяют виддерам создавать видео без расшифровки оригинального материала.

    3. Общественное достояние

    Общественное достояние — это собрание работ, которые не защищены законом об интеллектуальной собственности либо потому, что их защита истекла, либо потому, что закон не защищал их в первую очередь. Общественное достояние важно для фанатов, потому что оно предоставляет произведения, для которых фанатам не нужно полагаться на исключения, например, на добросовестное использование, чтобы создавать трансформационные работы. Соглашение гласит, что участники "признают важность богатого и доступного общественного достояния," и "признают важность информационных материалов ..., которые помогают в идентификации предмета, который является общественным достоянием", но не содержит твердых обязанностей для членов определять, сохранять или поощрять крепкое общественное достояние.

    Это разочаровывает, но, хотя соглашение и не требует от каких-либо стран делать обстоятельства для общественного достояния более благоприятными, оно также не требует от каких-либо стран делать вещи еще хуже, за исключением продолжительности авторского права, о котором мы расскажем далее.

    4. Продолжительность авторского права

    Соглашение требует от стран-участниц увеличить период действия авторского права, так что работы будут защищены еще 70 лет после смерти автора или, если работы созданы анонимно, с использованием псевдонима или юридическими лицами, 70 лет после публикации. Это представляет собой 20-летнее увеличение срока, который был утвержден в прошлых соглашениях, но который все же короче, чем срок авторского права в США, который длится 70 лет после смерти автора и целых 95 или 120 лет, если работа создана анонимно, с использованием псевдонима или юридическими лицами. В конечном счете это расширение может не иметь никакой практической разницы для многих работ — это так или иначе ужасно долгий срок — но это означает, что больше времени уйдет на то, чтобы работы стали народным достоянием, что плохо для фанатов. Хорошей новостью является то, что соглашение не будет требовать от стран-участниц возвращать материал обратно под защиту авторских прав, если срок защиты авторских прав уже истек.

    5. Уведомление и изъятие и Конфиденциальность фанатов

    Соглашение требует от стран-участниц предоставлять "убежище" Интернет-провайдерам (ISP), которые реализуют практику "уведомления и изъятия", которая выглядит очень похоже на ту, которая была создана в соответствии с Законом США об авторском праве в цифровую эпоху (DMCA). Это также требует от стран-участниц обеспечивать правовые процедуры, как и при DMCA, которые позволяют правообладателям получить информацию о личности предполагаемых нарушителей, так что правообладатели могли бы применять закон об авторских правах напрямую. Есть некоторые лазейки для таких стран как Канада, в которой действует система "уведомление-и-уведомление", и Чили, где провайдеры не обязаны удалять контент без суда. Однако эти лазейки действуют только в границах этих стран, все остальные связаны системой, похожей на ту, которая действует в США.

    Несмотря на то, что соглашение содержит некоторые гарантии для фанатов, такие как наказания тех правообладателей, которые дают неправомерные указания на снятие контента, оно остается несбалансированным. Оно позволяет, но не требует от страны-участницы реализовывать процедуру "противоуведомления" наподобие существующей в DMCA, что позволяет пользователям иметь возможность восстановления своего материала в случае неправомерного удаления. Точно так же оно позволяет, но не требует, иметь японскую систему подтверждения уведомлений об изъятии независимым органом.

    Вопросы конфиденциальности также пересекаются с положением Соглашения по названиям доменов в Интернете, которое требуют от стран-участниц обеспечения "онлайн доступа общественности к надежной и точной базе данных контактной информации" регистрантов доменных имен.

    Хотя это положение будет подрывать нормы конфиденциальности регистрантов доменных имен, наверняка будут способы обойти его. Во-первых, положение будет применяться только к регистрантам тех стран, которые подпишут TTP, и Европейский Союз, в котором строгие законы о конфиденциальности, может попытаться заблокировать доступ к этой информации или распространение ее, если это будет касаться регистрантов доменных имен ЕС, которые являются резидентами ЕС. Кроме того, это положение не сможет помешать регистрантам использовать соответствующие решения, использующие "посредников" (таких как GoDaddy и Register-dot-com), которые могут хранить информацию регистранта в своих собственных базах данных, идентифицировать себя как Контактная информация доменного имени и передавать связи фактическим регистрантам, не делая личности регистрантов или их контактную информацию публично доступной для всего Интернета.

    6. Уголовная ответственность

    И, наконец, договор предполагает уголовную ответственность для нарушителей авторских прав. Это не ново: во многих странах, включая США, предусмотрены уголовные наказания, некоторые весьма суровые, за определенные виды нарушений авторских прав. В США такие наказания в основном предназначена для крупномасштабной пиратской деятельности. Но соглашение требует гораздо более радикальных мер уголовного наказания, требуя от стран-участниц применять уголовное наказание к любому акту преднамеренного нарушения авторских прав "в промышленных масштабах", даже если это не было сделано для финансовой выгоды, если нарушение имело "существенное досудебное воздействие на интересы" хозяина авторских прав на рынке.
    На самом деле все заходит еще дальше: государства-участницы должны разрешить "компетентным органам" предпринимать правовые меры для уголовных наказаний даже без необходимости подачи официальной жалобы от частного лица или правообладателя. Но, по-видимому, договор позволяет странам-участницам ограничивать власть "компетентных органов" в обеспечении соблюдения авторских прав в ситуациях, когда есть "воздействие на возможность правообладателя использовать произведение на рынке".
    Потому что владельцы авторских прав не возражают против большей части деятельности фанатов, идея, что кто-то, кроме владельца авторских прав, может применять авторские права серьезно заботила многих фанатов во время процесса переговоров. Это было предметом очень яростного противостояния японских фанатов, в частности тех, которые были обеспокоены тем, что косплей, додзинси и другая деятельность фанатов станут предметом уже и так суровых государственных уголовных наказаний за нарушение авторских прав, хотя японскими владельцами авторских прав давно разрешены масштабные продажи фанработ, и даже существуют магазины, которые продают в основном фанработы.
    Положение не такое страшное, как опасались некоторые, потому что оно относится только к тем нарушениям, которые наносят ущерб возможности правообладателя использования его работы на рынке. 5 октября японское правительство выпустило обзор TPP, который подтверждает исключения из нарушений авторских прав в (неопределенных) некоммерческих масштабах. В Японии некоторыми это трактуется как признак того, что лоббирование фанатскими организациями и правоведами было успешным, и что японское правительство желает защитить фанработы, по-видимому, потому что признает их социальную и (особенно) экономическую ценность в качестве почвы для японской манга-культуры.
    Тем не менее по-прежнему не известно, как именно эти положения будут отражены в японских и других законах. Остаются опасения, что некоторые аспекты японской фанкультуры, которые легче интерпретировать как "коммерческие", такие как магазины фанработ или отдельные фанаты, которые продают много копий своих произведений, по-прежнему будут попадать в неприятности.
    Таким образом есть еще много интересных событий произойдет в Японии. И для всех стран-участниц — не только Японии — еще не ясно, почему соглашение вообще должно позволять применять соблюдение авторского права тем, кто не является держателем авторских прав, и тем более, требовать этого при любых обстоятельствах.
    В конце концов, уголовные наказания из соглашения должны быть в состоянии повлиять на фанработы в дарономике, или даже на работы по заказу, потому что они применяются только к умышленным нарушением, и только к нарушениям "в промышленных масштабах", которые наносят "существенный ущерб " интересам правообладателя. Для большинства фанработ, особенно некоммерческих трансформационных фанработ, на которые ориентирована OTW (Организация Трансформационных Работ) ни один из этих трех аспектов не относится, а тем более все три. А в странах с добросовестным использованием и честной деловой практикой большинство некоммерческих фанработ не являются нарушениями в первую очередь, так что уголовные наказания не имеют разницы. Но положения об уголовных наказаниях особенно суровы для фанатов в тех странах, где они не могут положиться на справедливое использование или на честную деловую практику.

    Если у вас есть другие вопросы, комитет Права OTW всегда рад ответить на вопросы о TPP или другие вопросы о фэндомном законодательстве! Не стесняйтесь, присылайте их на legal@transformativeworks.org.

    Этот новостной пост переведен волонтерами-переводчиками OTW. Чтобы больше узнать о нашей работе, посетите страницу "Переводы" на transformativeworks.org.

Pages

Subscribe to Announcement