Legal Advocacy

  • القضية ضد ترخيص أعمال المُعجبين

    By Ridicully on Thursday, 27 November 2014 - 11:08am
    Message type:

    lBanner by Erin of a spotlight on an OTW logo with the words 'Spotlight on Legal Issues'

    مع زيادة شهرة أعمال المُعجبين و مع زيادة شيوع فكرة أبتكار أعمال المُعجبين، فشرعية أعمال المُعجبين أصبحت قضية أكثر تداولاً في قصص وسائل الإعلام و مشاركات البلوج. البعض من هذه القصص يعكس مفاهيم قد تكون مغلوطة أو خاطئة تماماً عن القانون الأمريكي لحقوق النشر و التأليفة.

    الكُتاب — خاصةً هؤلاء الذين ألقوا الضوء على أخر الأمثلة من أعمال المعُجبين "ذات الطابع التجاري" — قاموا بتجاهل أو لم يقوموا بالتأكيد على مبدأ الإستعمال العادل لحقوق النشر و التأليف، أو قاموا بالبحث عن طرق لدمج عملية إنشاء أعمال المُعجبين مع أسواق الميديا. واحدة من المجازات الشائعة، حالياً، كانت من خلال إقتراح أنه يمكن أو ينبغي منشئ أعمال المُعجبين أن يقوموا بالحصول على رخص قبل إنشاء أعمال مُعجبين. على كل حال، يقولون، فالعديد من الكُتاب و منشئ الميديا الآخرين إستطاعوا إكتشاف القيمة الإيجابية لأعمال المُعجبين، و سيكونون سعداء لأعطاء السماح للمُعجبين لإنشاء أعمال المُعجبين. و لهذا لماذا لا يتواجد أنظمة تصاريح أكثر لأعمال المُعجبين، حيث يصبح في إمكان حاملي حقوق النشر و التأليف إعطاء الإذن للمُعجبين لإنشاء أعمال المُعجبين، حيث يكون هذا ربما من خلال الحصول على رسوم أو نصيب من العائدات إذا أراد المُعجبين تسويق أعمال المُعجبين خاصتهم؟ة.

    لذا لما لا — لأن الترخيص ليس ضرورياً قانونياً و ليس مُرحباً به من قبل المُعجبين أو ثقافة المُعجبين للعديد من الأسباب.ة.

    الترخيص ليس ضرورياً، خاصةً للمُعجبين الذين لا يرغبون في تسويق أعمال المُعجبين خاصتهم.

    مبدأ حقوق النشر و التأليف الأمريكي للإستعمال العادل يُفضل الأعمال التحويلية الغير تجارية. فمبدأ الإستعمال العادل هو إستثناء لإنتهاك حقوق النشر و التأليف، و يتيح للناس الحق في إنشاء أعمالهم مستندة على أعمال محفوظة الحقوق دون المساس بحقوق النشر و التأليف. المعايير التي يتم تقديرها لمعرفة إذا كان العمل إستعمالاً عادلاً — يعني، ليس إنتهاكاً — تتضمن التحقق إذا كان هذا العمل يقوم بتحويل المعنى أو الغرض من العمل الأصلي، إذا كان العمل تجارياً أو غير تجاري، ما مقدار المحتوى الأصلي الذي يقوم بنقله، و إذا كان يعد بديلاً في السوق للعمل الأصلي. و لأن الجدوى التجارية للإستعمال هي إحدى المعايير في تحليل الإستعمال العادل، فالمُعجبون الذين يرغبون في تحصيل المال من أعمالهم يواجهون صعوبات قانونية أكثر، و لكن إذا لم تشكل أعمالهم منافسة في السوق مع العمل الأصلي، فيمكن إعتبارها إستعمال عادل. و لكن الأعمال التحويلية الغير تجارية — كالتي يتم إستضافتها على AO3 – Archive of Our Own (الأرشيف من جانبنا)، على سبيل المثال — فهي محمية من الإنتهاك بمبدأ الإستعمال العادل.ة.

    لترخيص يفتح الطريق للرقابة.

    الترخيص يتطلب إما الحصول على إذن من صاحب الحقوق، أو إيجاد عمل يتماشى مع مجموعة من الأذونات التي قام المُنشأ بوضعها. في مشاركة سابقة، قمنا بمناقشة كيف يتيح نظام الترخيص ل Kindle Worlds ل
    Amazon أن تقيد ما يقوم المُعجبون بإنشاءه في هذا السياق، و هذا فقط مثال واحد. فأعمال المُعجبين تتيح للمُعجبين التعبير عن أشياء لم يقم الكاتب الأصلي بالتعبير عنها، و حتى حاملي الحقوق الودودون قد لا يتفقون مع ما قد يرغب المُعجبون في إنشاءه. قد تكون بعض مخططات الترخيص تريد "أن يحتفل المُعجبون بالقصة بالطريقة التي هي عليها،" و عدم إستكشاف طرق قد تكون مختلفة. و لكن هذا يسلب الحرية التي تجعل أعمال المُعجبين مفعمة بالحيوية، مبتكرة، و قد تصل لحد إنتقاد الأعمال الأصلية في النهج التي سلكته إتجاه الميول الجنسية، العرق، السياسة، أو أياً من المواضيع الأخرى.ة.

    لترخيص يقوم بالتميز ضد ذوي الإحتياجات المنخفضة

    الترخيص عموماً يحتوي أيضاً على تبادل مالي — الدفع لحامل الحقوق، تقاسم العائدات، أو تطبيق طرق دفع أخرى لحامل الحقوق سواء كان لكل عمل أو الأعمال التي تلبي معايير معينة (مثلا الوصول لنجاح مالي محدد مسبقاً). حتى الرسوم الرمزية من الممكن أن تشكل عائق لتحقيق هذا الهدف و الذي قد يكون غير مناسب للمُعجبين قليلي الموارد المالية، المُعجبين صغيري السن، و الفنانين المبتدئين و الفقراء، و الكثير من الذين يعتمدون على أعمال المُعجبين لصقل حرفهم.ة.

    الترخيص يخلق عائق نفسي و عملي أمام عملية خلق أعمال المُعجبين

    كما قالت ريبيكا توشنت رئيسة اللجنة القانونية ل OTW (منظمة الأعمال التحويلية) لسنوات، الإبتكار هو غالباً تلقائي و غير متوقع، و إذا توجب على الناس طلب إذن قبل الشروع في كتابة ٥٠٠ كلمة عن هاري بوتر، سيقومون بتنفيذ خطط أخرى. و هذا يعنى أن الكثير من أعمال المُعجبين لن يتم إنشأها تحت نطاق نظام الترخيص. هذا الحاجز يعد أقوى بالنسبة للمُعجبين صغار السن و هؤلاء الذين يشككون في سلطاتهم السياسية و التعبيرية — أولئك الذين يستخدمون أعمال المُعجبين لإستكشاف أنفسهم، التحدث للثقافة، أو الإستفادة من دعم مجتمعات المُعجبين.ة.

    الترخيص يقوض ثقافات المُعجبين

    الترخيص يدعو لفكرة تسويق أعمال المُعجبين و يقوض فكرة "الإقتصاد المجاني" الذي يجمع المُعجبين مع بعضهم. فهو يجعل عملية خلق أعمال المُعجبين صفقة أكبر من كونها مجرد محادثة، و يشوش النظام البيئي الخاص بالمُعجبين.ة.

    الترخيص يؤذي القانون

    أخيراً، و المهم، فإن إنتشار فكرة الترخيص لبعض أنواع أعمال المُعجبين قد تؤدي لتشوية المفاهيم الخاصة بمبدأ الإستعمال العادل، و الذي بصراحة (الأهم لحرية التعبير!) يستثني الإستعمال العادل من عملية الترخيص و متواجد بالفعل لتوفير مساحة لعملية خلق أعمال المُعجبين. بعض المحاكم قامت بإيضاح أنه عند تواجد سوق الترخيص، سيكون الفشل في الحصول على رخصة السبب في إعتبار الإستعمال غير عادل. و لكن حتى عند تواجد سوق الترخيص — كما رأينا في الأعلى — فلا يوفر هذا النوع من الحرية التي صُمم الإستعمال العادل لتوفيره.ة.

    هذه فقط هي بعض التفسيرات لماذا لا تدعم OTW الحركة إتجاه ترخيص أعمال المُعجبين. للمزيد حول رؤية OTW عن الهيكل القانوني لأعمال المُعجبين و سلبيات تطبيق نظام الترخيص، قم بالإطلاع على الوثيقة التي أنتجنها (بالإنجليزية) حيث نلقى الضوء على أهمية حدوث تغيير في قانون حقوق النشر و التأليف إذا كان هذا التغيير يدعم الحرية لجعل الأعمال تحويلية.ة.

    لجنة OTW القانونية تعمل لصالح المُعجبين و الفاندوم للتأكد أن أصواتنا يتم التعبير عنها و يتم تمثيلها في المناقشات حول إعادة تشكيل حقوق النشر و التأليف و هم متوفرون للإجابة على أسئلة المُعجبين الفردية.ة.

  • OTW Legal Files New Amicus Brief in Garcia v. Google

    By Claudia Rebaza on Wednesday, 26 November 2014 - 7:30pm
    Message type:

    Banner by Erin of a spotlight on an OTW logo with the words 'Spotlight on Legal Issues'

    In April, OTW's legal team filed an amicus brief in Garcia v. Google. In that brief, we asked the U.S. Ninth Circuit Court of Appeals to re-hear the case, which dealt with the internet "safe harbor" provisions that protect intermediaries (like YouTube and the AO3) from liability for user-created content. A three-judge panel of the court had issued a ruling that ignored these safe harbors and imposed liability on Google for material that its users posted. As we noted then, it was a case of "bad facts make bad law," since the plaintiff -- an actress tricked into taking part in the film Innocence of Muslims -- has good reason to want the film taken down. But in creating what might have seemed a just result in that case, the panel disrupted Congress's intent in passing the safe harbor laws and created potentially chilling risks to free speech.

    We succeeded! On November 12, 2014, the court ruled that its previous decision was void, and ordered that the case would be re-heard by the entire court--not just a three-judge panel--in December. The OTW has filed a new amicus brief in the case, expanding on the arguments we made in our original brief. As we explained in our filing, the court should interpret the safe harbors broadly enough to provide safety for content hosts, because that safety is what permits content hosts like the AO3 to exist. If hosts were vulnerable to lawsuits over user-created content, it would allow censorship to flourish and create an environment in which many intermediaries could no longer afford to continue operating. As we argued: "when intermediaries’ immunity is not robust, the vibrant marketplace of ideas they enable is compromised."

    We will keep you informed as the case progresses. Our brief is available in PDF on the Legal Project page, along with all our filings, on the OTW website.

  • Caso contra licenciar obras de fans

    By Ridicully on Thursday, 6 November 2014 - 8:27pm
    Message type:

    lBanner by Erin of a spotlight on an OTW logo with the words 'Spotlight on Legal Issues'

    Ahora que las obras de fans se han vuelto más populares y el concepto de obras creadas por fans se ha vuelto más conocido, la legalidad de estas obras se ha vuelto un asunto popular para espacios mediáticos y publicaciones en blogs. Algunas de esas historias reflejan entendidos de la ley de derechos de autor en Estados Unidos que son vagos o simplemente erróneos.

    Las personas que escriben - particularmente aquellxs enfocadxs en recientes ejemplos de obras de fans “comercializadas” - ignoran, minimizan la doctrina de derechos de autor sobre el uso legítimo o buscna formas de combinar obras creadas por fans con mercados mediáticos. Un cliché común ha sido últimamente el sugerir que lxs creadorxs de obras de fans pueden, o deberían, obtener licencias antes de crear obras de fans. Después de todo, defiende el argumento, muchxs autorxs y otrxs creadorxs de media reconocen ahora el valor positivo de las obras de fans y estarían encantadxs de otorgar permisos a lxs fans para crear obras. Así que ¿por qué no hacer más regímenes de licencias para obras de fans, donde lxs dueñxs de los derechos de autor den permiso a lxs fans para hacer obras, quizás a cambio de una comisión o una parte de las ganancias de lxs fans si ellxs desean comercializar sus obras?

    Aquí tenemos un número de razones de por qué la concesión de licencias ni es legalmente necesario ni es favorable para lxs fans o la cultura de fans

    Licenciar es innecesario, especialmente para fans que no quieren comercializar sus obras.

    La doctrina de derechos de autor sobre el uso legítimo en Estados Unidos favorece a las obras transformativas no comerciales. La doctrina del uso legítimo es una excepción a las infracciones de derechos de autor y provee a las personas con el derecho a basar sus obras en obras ya registradas sin faltar a los derechos de autor. Los factores considerados para determinar que una obra es de uso legítimo - osea, no una infracción - incluyen si ésta obra transforma el sentido o el propósito del original, si es comercial o no comercial, qué tanto copia de la original y si la obra sirve como un reemplazo comercial del original. Porque la comercialidad del uso es una consideración en el análisis de uso legítimo, lxs fans que desean hacer dinero de sus obras fandomeras se enfrentan a una pregunta legal más difícil, pero si sus obras no crean competencia comercial con el original, aún podría constituir uso legítimo. Pero las obras transformativas no comerciales - del tipo que se alojan en Archive of Our Own – AO3 (Un Archivo Propio), por ejemplo - son generalmente protegidos de las infracciones a la doctrina de uso legítimo.

    Licenciar invita a la censura.

    La concesión de licencias requiere, ya sea buscar permiso de lxs dueñxs de los derechos o crear una obra en línea con una serie de permisos que lxs creadorxs hayan presentado. En una publicación pasada, discutimos el cómo el sistema de licencias de Kindle Worlds le permite a Amazon el restringir qué pueden crear lxs fans en esa estructura y ese es solo un ejemplo. Las obras fandomeras proveen un medio para que lxs fans expresen cosas que lxs creadorxs originales no hacen y aun lxs dueñxs de derechos más amigables con lxs fans puede no gustarles lo que cada unx de sus fans quiere crear. Un esquema de licencias puede querer que lxs fans “celebren la historia de la forma que es”, no explorar maneras diferentes de hacerla. Pero eso quita la libertad que hace de las obras de fans algo tan vibrante, innovador e incluso potencialmente crítico de la perspectiva de obras originales que tienen que ver sobre la sexualidad, raza, política o cualquier otro tema.

    Licenciar discrimina contra aquellos con bajos recursos.

    La concesión de licencias generalmente involucra un intercambio financiero - pagar los derechos de lxs dueñxs de estos, compartir ganancias o deberle algún otro tipo de pago a lxs dueñxs de los derechos ya sea por todas sus obras o por obras que cubren ciertos criterios (tales como alcanzar un nivel predeterminado de éxito financiero). Aun una pequeña comisión crea una barrera creativa que podría ser particularmente perjudicial para fans con pocos recursos financieros, fans jóvenes y artistas ajustados de dinero que apenas empiezan, y de los cuales muchxs dependen de la creación de sus obras de fans para solventar su arte.

    Licenciar crea barreras prácticas y psicológicas para la creación de obras de fans.

    Como parte del comité legal de la OTW (Translation of Organization for Transformative Works) Rebecca Tushnet ha estado diciendo por años que la creatividad es frecuentemente espontánea e impredecible y si la gente debe pedir permiso antes de escribir 500 palabras sobre Harry Potter, entonces decidirán hacer otra cosa. Esto significa que muchas obras de fans simplemente no se realizarían bajo un sistema de licencia. Esta barrera a la creación es especialmente fuerte para lxs artistas jóvenes y para aquellos que dudan de su poder político y de expresión - esa misma gente es la que usa más frecuentemente las obras de fans para descubrirse a sí mismo, discutir su cultura y beneficiarse del apoyo de las comunidades de fans.

    Licenciar desgasta la cultura de fans.

    La concesión de licencias invita a la comercialización de obras fandomeras y desgasta la “economía del regalo” que reúne a lxs fans. Eso hace de la creación de las obras de fans más una transacción que una charla y eso afecta al ecosistema fandomero.

    Licenciar daña la ley.

    Por último, y importante, la existencia de concesión de licencias generalizada para ciertos tipos de obras fandomeras podría afectar a la percepción de la doctrina de uso legítimo, la cual de forma explícita (¡y de gran importancia para la libre expresión!) exenta al uso legítimo de la necesidad de dar licencias yya existe para proveer de un espacio para la creación fandomera. Algunos tribunales sostienen que cuando un mercado de concesión de licencias existe, el fallar para obtenerla hace de dicho uso algo no tan legítimo. Pero aun con la existencia de mercados de concesión de licencias - como vimos arriba - estos no proveen la clase de libertad que la doctrina de uso legítimo está diseñada para proporcionar.

    Esas son algunas formas de ilustrar el porqué la OTW no apoya un movimiento hacia la concesión de licencias de obras fandomeras. Para saber más sobre la opinión de la OTW sobre el marco legal para las obras fandomeras y los inconvenientes de los regímenes de licencias, mira el documento que produjimos (en inglés) refiriendo el porqué cualquier cambio en la ley de derechos de autor debería favorecer la libertad de hacer obras transformativas.

    El comité legal de la OTW trabaja en representación de lxs fans y el fandom para asegurar que nuestras voces sean representadas en discusiones sobre reformas de derecho de autor y está disponible para responder individualmente preguntas de fans.

  • Argument emot licenser för verk av fans

    By Ridicully on Thursday, 6 November 2014 - 8:24pm
    Message type:

    lBanner by Erin of a spotlight on an OTW logo with the words 'Spotlight on Legal Issues'

    Sedan verk av fans blivit allt mer populära och hela konceptet med att skapa olika typer av verk blivit mer mainstream så har den lagliga aspekten på fans verk blivit ett populärt ämne för artiklar och bloggposter. En del av dessa inlägg visar dock på en förståelse för amerikansk upphovsrättslag som är grumlig eller rent av felaktig. Författare — särskilt de som fokuserar på de exempel på “kommersialiserade” verk av fans som uppkommit på senare tid — ignorerar eller förminskar betydelsen av doktrinen gällande fair use (tillåten användning) inom upphovsrätten, eller så letar de sätt för att kombinera skapandet av verk av fans med medias marknader. En vanlig vändning, nu på sistone, har varit att föreslå att fans som skapar verk ska, eller borde, skaffa licenser innan de skapar verken. När allt kommer omkring, argumenterar man, ser ju författare och andra typer av mediaskapare numera ofta det positiva värdet som finns i verk av fans och de skulle gladeligen ge sitt tillstånd till fans för att skapa verk. Så varför inte ha ett system med licenser för verk av fans, där upphovsrättshållarna ger fans tillåtelse att skapa verk, troligen i utbyte mot en avgift eller en del i vinsten ifall att ett fan vill kommersialisera sina verk?

    Så här är det: licensiering är, juridiskt sett, inte nödvändigt och det är av flera anledningar inte heller till någon fördel för fansen eller fankulturen.

    Licensiering är inte nödvändigt, i synnerhet för de fans som inte vill kommersialisera sina verk.

    Doktrinen gällande fair use (tillåten användning) inom amerikansk upphovsrätt är till fördel för icke-kommersiella transformativa verk. “Fair use”-doktrinen är ett undantag från upphovsrättslagstiftningen som ger allmänheten rätt att kunna basera verk på upphovsrättsskyddat material utan att för den sakens skull inkräkta på upphovsrätten.
    De faktorer som avgör huruvida ett verk faller under fair use och därmed inte inkräktar på upphovsrätten är: huruvida verket transformerar (förändrar) originalets mening eller syfte, huruvida det är kommersiellt eller icke-kommersiellt, i hur hög grad det kopierar originalet, samt om det kan ersätta originalet på marknaden. Eftersom kommersialitet är en av faktorerna som beräknas i analysen gällande fair use, så kommer de fans som vill försöka tjäna pengar på sina verk att bli hårdare juridiskt ifrågasatta, men om deras verk inte skapar konkurrens med originalet på marknaden kan det fortfarande anses vara fair use. Icke-kommersiella transformativa verk — till exempel den typen som finns på Archive of Our Own – AO3 (Vårt Eget Arkiv) — skyddas, generellt sett, från inkräktande på upphovsrätten av “fair use”-doktrinen.

    Licensiering inbjuder till censurering.

    Licensiering kräver att man antingen söker tillåtelse hos den som innehar upphovsrätten, eller att man skapar sitt verk enligt regler som upphovsrättsinnehavaren har satt. I ett tidigare inlägg, talade vi om hur Kindle Worlds licenssystem tillät Amazon att begränsa vad fans kan skapa i den miljön, och det är bara ett exempel. Verk av fans tillåter fans att ge uttryck för det som den ursprunglige skaparen inte uttryckte, och kanske skulle inte ens den mest fan-vänlige upphovsrättsinnehavaren tycka om allt vad dessa fans kan tänkas skapa. Licenshållare kan vilja att fansen ska “hylla historien som den är” och inte utforska de vinklingar som skulle göra den annorlunda. Och det tar också bort den frihet som gör verk av fans så levande, nyskapande, och till och med kritiska till originalverkens syn på sexualitet, hudfärg, politik, eller en mängd andra ämnen.

    Licensiering diskriminerar mot de som inte har stora resurser.

    Licensiering involverar generellt sett något slags finansiellt utbyte — att man betalar till upphovsrättsinnehavaren, ger delar av vinsten, eller blir skyldig upphovsrättsinnehavaren någon sorts betalning för varje verk som skapas eller för varje verk som möter vissa kriterier (som t ex uppnår en förbestämd summa i finansiell framgång). Även en låg avgift skapar ett hinder för kreativiteten som kan vara svårt att överkomma; särskilt för fans med små finansiella resurser, unga fans, samt kämpande konstnärer i början av sin karriär, varav många förlitar sig på att skapa verk som fans för att förbättra sitt kunnande.

    Licensiering skapar psykologiska och praktiska hinder för skapandet av verk av fans.

    Som Rebecca Tushnet, på OTW:s (Organisationen för Transformativa Verk) Juridiska kommitté, har sagt i flera år, så är kreativitet ofta spontan och oförutsägbar och om folk var tvungna att be om lov innan de skrev 500 ord om Harry Potter skulle de nog göra något annat istället. Det innebär att många verk av fans inte skulle skapas om det krävdes licenser. Detta hinder för skapande är särskilt högt för yngre fans och för de som tvivlar på sin politiska eller uttryckande kraft — just de som så ofta använder skapandet av verk för att upptäcka sig själva, ge svar på tal till kulturen, och kunna dra nytta av stödet som finns i fandom-gemenskapen.

    Licensiering underminerar fankulturen.

    Licensiering bjuder in till en kommersialisering av verk av fans och underminerar “gåvo-ekonomin” som sammanför många fans. Det gör skapandet av verk till en transaktion istället för en konversation, och det stör ekosystemet inom fandom.

    Licensiering skadar lagen.

    Sist men inte minst skulle ett utbrett krav på licenser kunna förvränga synen på doktrinen om fair use, som uttryckligen (och viktigt för yttrandefriheten) undantar fair use från licensbehov, och som redan existerar för att kunna ge fans möjlighet att skapa verk. Vissa domstolar har vidhållit att när en marknad för licenser existerar, så minskar ett uteblivet licensinnehav troligen chansen till att ett användande skulle anses vara tillåtet. Även när en licensemarknad finns — som vi såg tidgare — erbjuds inte den sorts frihet som “fair use”-doktrinen är utformad för att ge.

    Dessa är bara några av de anledningar till varför OTW inte stödjer steget mot en licensiering av verk av fans. För att läsa fler av OTW:s åsikter om det juridiska ramverket för verk av fans och nackdelarna med ett licenssystem, läs det här dokumentet vi har skrivit (på engelska) där vi talar om varför alla eventuella ändringar i upphovsrättslagen borde gynna friheten att skapa transformativa verk.

    OTW:s Juridiska kommitté arbetar alltid för fans och fandom. De arbetar för att försäkra att våra röster hörs och finns representerade i de diskussioner som rör upphovsrättsreformer och de svarar gärna på frågor och funderingar från fans.

  • Дело против лицензирования фан-работ

    By Ridicully on Thursday, 6 November 2014 - 8:22pm
    Message type:

    lBanner by Erin of a spotlight on an OTW logo with the words 'Spotlight on Legal Issues'

    С тех пор, как фан-работы стали более популярны и концепция создания фан-работ стала мейнстримом – тема легальности фан-работ распространилась в средствах массовой информации и блог постах. Некоторые такие истории отражают весьма запутанное и просто-напросто неправильное понимание закона о защите прав авторов в США. Писатели, особенно те, которые уделяют больше внимания недавним примерам превращения фан-работ в источник коммерческой прибыли, игнорируют или не придают особого значения доктрине о добросовестном использовании авторских прав, или ищут способы объединить создание фан-работ с рынком средств массовой информации. В последнее время предлагается, чтобы создатели фан-работ могли или должны были получать разрешение прежде, чем создавать фан-работы. В конце концов, есть такой аргумент, что многие авторы и другие создатели медиа-работ признают ценность фан-работ и были бы только рады дать свое разрешение фанатам создавать фан-работы. Так почему бы не создать больше лицензионных законов для фан-работ? Скорее всего взамен на плату или разделение дохода с автором, если фанаты захотят, чтобы их фан-работы стали источником прибыли.

    Сейчас мы объясним, почему лицензирование не следует легализовывать и почему оно не является подходящим для фанатов и фан-культуры:

    Лицензирование не требуется, особенно тем фанатам, которые не хотят использовать свои работы в коммерческих целях.

    Доктрина США о добросовестном использовании авторских прав одобряет некоммерческие трансформационные работы. Эта доктрина является исключением из нарушений авторских прав, и это дает людям право основывать свои произведения на работах, охраняемых законом об авторском праве, не нарушая авторских прав. Рассматриваемые факторы, определяющие, не нарушает ли работа закон об авторском праве, включают в себя следующее: насколько она трансформирует значение или смысл оригинала, коммерческая она или некоммерческая, как много работа копирует из оригинального источника и является ли она заменой оригиналу на рынке. Так как коммерческое использование работы является одним из важных факторов анализа добросовестного использования оригинала, фанаты, которые хотят заработать на своих фан-работах, сталкиваются со сложными юридическими вопросами, но если их работы не создают конкуренцию на рынке оригиналу, они могу продолжать свою деятельность. Но некоммерческие трансформационные работы, например, расположенные на Archive of Our Own – AO3 (Наш архив), защищены от посягательств доктриной добросовестного использования.

    Лицензирование ведет к цензуре.

    Лицензирование требует разрешения от правообладателя, или создания работы в соответствии с набором разрешений, изложенных автором оригинала. В прошлом посте мы обсуждали, как система лицензирования Kindle Words (Киндл Вордз) разрешает Amazon (Амазону) ограничивать то, что могут создавать фанаты в этой обстановке, и это только один из примеров. Фан-работы дают возможность фанатам выразить то, чего не сделал оригинальный автор, и даже самым дружественным правообладателям может не понравиться то, что некоторые фанаты хотят создать. Схемы лицензирования могут предлагать, чтобы фанаты "радовались истории такой, какая она есть", а не изучали разные пути, по которым она могла бы развиваться иначе. Но это лишает той свободы, которая делает фан-работы такими живыми, новаторскими и даже потенциально критичными к подходу оригинала к темам секса, расовым, политическим и многим другим.

    Лицензирование дискриминирует тех, у кого мало ресурсов.

    Лицензирование так же включает в себя финансовый обмен. Нужно платить часть дохода правообладателю или быть должным какой-либо другой вид оплаты, либо за каждую конкретную работу, либо за работы, которые соответствуют каким-то критериям. Чаще всего таким, как достижение заранее оговоренного финансового успеха. Даже небольшая плата создает барьер для создания, что может негативно сказаться на фанатах с малыми финансовыми возможностями, молодых фанатах и пробивающихся художниках, многие из которых опираются на создание фан-работ для оттачивания своих навыков.

    Лицензирование создает психологические и практические барьеры для создания фан-работ.

    Как представитель комитета Права OTW (Организация Трансформационных Работ) Rebecca Tushnet (Ребекка Тушнет) говорила многие годы, творчество очень часто спонтанно и непредсказуемо, и если бы людям приходилось спрашивать разрешение, прежде чем написать 500 слов о Гарри Поттере, они занялись бы чем-нибудь другим. Это означает, что многие фан-работы не будут созданы в рамках системы лицензирования. Этот барьер для создания работ особенно силен для молодых фанатов и тех, кто сомневается в своих политических силах и в выразительности – тех, кто наиболее часто использует фан-работы для того, чтобы обнаружить себя: разговаривая с представителями культуры, получая поддержку фан-сообществ.

    Лицензирование подрывает фан-культуру.

    Лицензирование приглашает коммерциализацию фан-работ и подрывает фандомную дарономику, которая сближает многих фанатов. Это превращает создание фан-работ в сделку, а не в беседу, и вредит фанатcким экосистемам.

    Лицензирование вредит закону.

    И самое главное – существование широкого лицензирования для некоторых видов фан-работ может деформировать представление о доктрине добросовестного использования, которая ясно (в рамках свободы слова!) освобождает от нужды лицензирования и уже предоставляет среду для создания фан-работ. Некоторые суды считают, что при существующем рынке лицензирования невозможность обрести разрешение сделает использование куда менее добросовестным. Но даже когда эти рынки существуют, как мы видели выше, они не обеспечивают свободу, которую предоставляет доктрина о добросовестном использовании.

    Это лишь несколько примеров того, почему OTW не поддерживает движение лицензирования фан-работ. Для более подробной информации о взглядах OTW на правовую основу фан-работ и недостаках режимов лицензирования взгляните на созданный нами документ (на английском языке), который говорит о том, почему любое изменение в законе об авторском праве должно быть в пользу свободы создания трансформационных работ.

    Комитет Права OTW работает от имени фанатов и фандома, чтобы убедиться, что наши голоса представлены в дискуссиях о реформе авторского права и они готовы ответить
    на индивидуальные вопросы фанатов.

  • O caso contra o licenciamento de obras de fãs

    By Ridicully on Thursday, 6 November 2014 - 8:22pm
    Message type:

    lBanner by Erin of a spotlight on an OTW logo with the words 'Spotlight on Legal Issues'

    Conforme obras de fãs se tornam mais populares e o conceito da sua criação se torna mais popular, sua legalidade tem se tornado um tópico recorrente na mídia e em blogs. Alguns desses artigos apresentam uma visão falha ou mesmo completamente incorreta do direito autoral norte-americano, ignorando ou minimizando — principalmente ao tratar de recentes exemplos de obras de fãs "comercializadas" — a doutrina de fair use (uso razoável) de copyright, ou buscando formas de conciliar a criação de obras de fãs com os interesses dos mercados de mídia. Um tópico comum ultimamente tem sido sugerir que criadorxs de obras de fãs podem — ou devem — obter licenças antes de criar suas obras. Afinal de contas, dizem, muita gente que escreve ou cria mídia hoje reconhece o valor positivo de obras de fãs e ficaria feliz em dar permissão para fãs criarem obras. Então por que não ter mais regimes de licenciamento para obras de fãs, em que detentorxs de direitos autorais concedem a fãs permissão para criar obras, provavelmente em troca de uma taxa ou de uma parcela dos ganhos caso queiram comercializar suas obras?

    Aqui vai uma explicação do porquê: licenciamento não é legalmente necessário ou favorável para fãs ou para a cultura de fãs, por uma série de razões.

    O licenciamento é desnecessário, especialmente para fãs que não querem comercializar suas obras.

    A doutrina de fair use no copyright norte-americano é favorável a obras transformativas não comerciais. A doutrina de fair use é uma exceção à violação de direitos autorais, que confere a alguém o direito de basear sua obra em outras obras que estejam sob copyright sem que esse ato infrinja os direitos conexos a elas. Os fatores que determinam se uma obra constitui hipótese de fair use — isto é, de uso que não viola o copyright alheio — incluem considerar se a obra transforma o significado ou a finalidade do original, se ela tem fim comercial ou não, o quanto ela copia do original e se ela ocupa o mesmo lugar da original no mercado. Já que uso comercial é uma consideração que compõe a análise de fair use, fãs que queiram ganhar dinheiro com suas obras enfrenta uma questão legal mais difícil; contudo, se suas obras não estiverem em competição no mercado com a original, elas ainda podem constituir hipótese de fair use. Porém, obras transformativas não comerciais — o tipo que é hospedado no Archive of Our Own - AO3 (Nosso Próprio Arquivo), por exemplo — são no geral protegidas de serem consideradas violações do copyright, de acordo com a doutrina do fair use.

    O licenciamento abre caminho para a censura.

    O licenciamento exige que ou se busque permissão de detentorxs dos direitos à obra ou se crie cada obra de acordo com as permissões especificadas por detentorxs. Em umpost anterior, discutimos como o sistema de licenciamento do Kindle Worlds permite que a Amazon restrinja o que fãs podem criar nele, e isso é só um dos exemplos. Obras de fãs oferecem a fãs o espaço para se expressarem de uma forma que criadorxs originais não expressaram, e mesmo detentorxs de direitos que tenham atitudes amigáveis em relação ao fandom podem não gostar de tudo o que fãs queiram criar. Regimes de licenciamento podem demandar que fãs "celebrem a história do jeito que ela é", e que não explorem jeitos em que ela pode vir a ser diferente. Mas isso restringe a liberdade que faz com que obras de fãs sejam tão vibrantes, inovadoras e mesmo críticas da abordagem da obra original sobre sexualidade, raça, política e diversos outros tópicos.

    O licenciamento discrimina contra quem tem menos recursos.

    O licenciamento geralmente envolve também uma troca financeira — o pagamento a detentorxs de direitos autorais, compartilhando dividendos ou devendo algum tipo de recompensa por cada obra ou por obras que atendam a critérios predeterminados (como alcançar um patamar predeterminado de sucesso financeiro). Mesmo uma pequena taxa cria uma barreira à criação que pode ser particularmente prejudicial para fãs com menos recursos financeiros, fãs jovens e artistas que estão começando a carreira ou enfrentando dificuldades, muitxs dxs quais dependem da criação dessas obras para aprimorar suas habilidades.

    O licenciamento cria barreiras psicológicas e práticas para a criação de obras de fãs.

    Como Rebecca Tushnet, integrante do Jurídico da OTW (Organização para Obras Transformativas), vem dizendo há anos, a criatividade é frequentemente espontânea a imprevisível, e se pessoas têm de pedir permissão para escrever uma fic de 500 palavras sobre Harry Potter, vão acabar indo fazer alguma outra coisa. Isso significa que sob um regime de licenciamento, muitas obras de fãs simplesmente não serão criadas. Esta barreira à criação é especialmente forte para fãs mais jovens ou que duvidam de seu poder político ou de expressão: exatamente as mesmas pessoas que com mais frequência usam essas obras para se descobrir ou abrir diálogos com a cultura vigente e que mais se beneficiam do suporte existente em comunidades de fãs.

    O licenciamento prejudica a cultura de fãs.

    O licenciamento abre espaço para a comercialização de obras de fãs e compromete a "cultura de doação no fandom" que aproxima tantxs fãs. Ele transforma a criação de obras em uma transação ao invés de uma conversa e perturba ecossistemas do fandom.

    O licenciamento prejudica o Direito.

    Por fim, um ponto muito importante: a existência de licenciamento amplamente utilizado para determinados tipos de obras de fãs pode distorcer a compreensão da doutrina do fair use, que determina explicitamente — o que é muito importante para preservar a liberdade de expressão — não ser necessária a obtenção de licença para criação sobre fair use e que já existe para garantir um respaldo legal para a criação de obras de fãs. Alguns tribunais têm declarado que, havendo um mercado de licenciamento, a não obtenção de licença dificulta com que aquele caso concreto seja considerado hipótese de fair use. Mas mesmo quando mercados de licenciamento existem — como vimos acima — eles não oferecem o tipo de liberdade que a doutrina do fair use protege.

    Essas são apenas algumas razões pelas quais a OTW não apoia o licenciamento de obras de fãs. Para saber mais sobre as opiniões da OTW sobre o arcabouço legal para obras de fãs e as desvantagens de regimes de licenciamento, consulte o documento que redigimos (em Inglês) sobre por que qualquer alteração em direitos autorais deve favorecer a liberdade de criar obras transformativas.

    O comitê Jurídico da OTW trabalha em nome de fãs e do fandom para se certificar de que nossas vozes sejam representados em discussões sobre a reforma de copyright e a equipe está sempre disponível para responder perguntas de fãs.

  • Argumenty przeciwko licencjonowaniu twórczości fanowskiej

    By Ridicully on Thursday, 6 November 2014 - 8:21pm
    Message type:

    lBanner by Erin of a spotlight on an OTW logo with the words 'Spotlight on Legal Issues'

    Wraz z tym jak wzrosła popularność twórczości fanowskiej, a jej koncepcja stała się bardziej mainstreamowa, legalność tego typu twórczości została popularnym tematem dla mediów i postów na blogach. Niektóre z tych historii obrazują rozumienie prawa autorskiego w Stanach Zjednoczonych w sposób niejasny lub po prostu zły. Pisarze — szczególnie ci skupieni na ostatnich przykładach “skomercjalizowanej” twórczości fanowskiej — ignorują lub niewystarczająco podkreślają doktrynę dozwolonego użytku praw autorskich, lub szukają sposobu na połączenie tworzenia twórczości fanowskiej z rynkiem mediów. Ostatnio częstym kierunkiem jest sugerowanie, że autorzy twórczości fanowskiej mogą lub powinni uzyskać licencję przed jej stworzeniem. Uważa się przecież, że wielu autorów i twórców innych mediów rozpoznaje już pozytywną wartość twórzości fanowskiej i chętnie dałoby pozwolenie na jej tworzenie. Czemu więc nie stworzyć większej liczby reżimów licencyjnych dla twórczości fanowskiej, gdzie właściciel praw autorskich daje fanom pozwolenie na tworzenie prac, prawdopodobnie w zamian za opłatę lub udział w przychodach, jeśli chcą je skomercjalizować?

    Oto dlaczego nie — licencjonowanie nie jest ani obowiązkiem prawnym, ani czymś korzystnym dla kultury fanowskiej z wielu powodów.

    Licencjonowanie jest zbędne, zwłaszcza dla fanów, którzy nie chcą komercjalizować swoich prac.

    Doktryna dozwolonego użytku praw autorskich w USA faworyzuje niekomercyjne prace przeobrażone. Doktryna dozwolonego użytku jest wyjątkiem od pogwałcenia praw autorskich i zapewnia ludziom prawo do bazowania swoich prac na materiale chronionym prawami autorskimi bez ich naruszania. Czynniki brane pod uwagę przy ocenie, czy dana praca to dozwolony użytek — to znaczy, czy nie narusza praw autorskich — zawierają to czy przekształca znaczenie lub cel oryginału, czy jest komercyjna czy nie, jak dużą część oryginalnej pracy kopiuje i czy służy jako zamiennik oryginału na rynku. Ponieważ komercjalizacja jest jednym z czynników wchodzących w skład analizy dozwolonego użytku, fani, którzy chcą podjąć próbę zarabiania na swoich pracach fanowskich, spotykają się z trudniejszą kwestią prawną, ale jeśli ich prace nie są konkurencją dla oryginału na rynku, to wciąż mogą być uważane za dozwolony użytek. Natomiast niekomercyjne prace przeobrażone — np. takie, które archiwizujemy w Archive of Our Own – AO3 (Naszym Własnym Archiwum) — są zwykle chronione przed naruszeniem prawa przez doktrynę dozwolonego użytku.

    Licencjonowanie zachęca do cenzury.

    Licencjonowanie wymaga szukania zgody od właściciela praw bądź tworzenia prac w obrębie ograniczeń, które ustalił twórca. W starszym poście pisaliśmy o tym, jak system licencyjny Kindle Worlds' pozwala Amazon ograniczać to, co tworzą korzystający z niego fani, a to tylko jeden przykład. Twórczość fanowska to spoób na wyrażenie rzeczy, których nie ujął pierwotny autor, i nawet najbardziej przyjaznym posiadaczom praw może nie podobać się to, co fani chcą tworzyć. Licencyjne programy mogą chcieć aby fani “celebrowali historię taką jaka jest”, a nie odkrywali sposoby w jakie jej losy mogły się potoczyć. Odbiera to jednak wolność, która sprawia, że twórczość fanowska jest żywa, innowacyjna i potencjalnie krytyczna co do podeścia oryginału do tematu seksualności, rasy, polityki i wielu innych.

    Licencjonowanie to dyskryminacja ludzi z niskimi zasobami.

    Licencjonowanie pociąga za sobą zazwyczaj również wymianę finansową — płacenie posiadaczowi praw, dzielenie się zyskiem lub jakiś inny rodzaj zapłaty posiadaczowi praw za każdą pracą lub tylko te, które spełniają wyznaczone kryteria (np. osiągnięcie określonego wcześniej sukcesu finansowego). Nawet mała opłata stwarza barierę dla tworzenia, która może okazać się decydująca dla fanów posiadających niskie zasoby finansowe, młodzieży i walczących o uznanie początkujących artystów, z których wielu polega na twórczości fanowskiej aby szlifować swoje rzemiosło.

    Licencjonowanie stwarza psychologiczną i praktyczną barierę dla twórczości fanowskiej.

    Tak jak Rebecca Tushnet, członek Pomocy Prawnej w OTW (Organizacji na rzecz Twórczości Przeobrażonej), mówiła już lata temu, kreatywność jest często spontaniczna i nieprzewidywalna, i jeśli ludzie będą musieli prosić o pozwolenie przed napisaniem 500 słów o Harrym Potterze, to zaplanują coś innego. Oznacza to, że wiele prac fanowskich po prostu nie powstanie z powodu systemu licencyjnego. Ta bariera tworzenia jest szczególnie silna dla młodych fanów i tych, którzy wątpią w moc swojej ekspresji — tych samych ludzi, którzy często używają twórczości fanowskiej aby odkryć samych siebie, odpowiedzieć kulturze i czerpać korzyści ze wsparcia społeczności fanów.

    Licencjonowanie podważa kulturę fanów.

    Licencjonowanie zachęca do komercjalizacji twórczości fanowskiej i podważa “kulturę darów”, która łączy wielu fanów. Przez to tworzenie twórczości fanowskiej staje się transakcją zamiast po prostu rozmową i narusza to fandomowy ekosystem.

    Licencjonowanie krzywdzi prawo.

    Na koniec, co ważne, istnienie szeroko zakrojonego licencjonowania dla pewnego rodzaju twórczości może wypaczyć postrzeganie doktryny dozwolonego użytku, która wyraźnie (i co ważne dla wolności słowa!) zwalnia dozwolony użytek od konieczności licenjonowania i już istnieje, stwarzając miejsce dla twórczości fanowskiej. Niektóre sądy utrzymały, że kiedy istnieje rynek licencji, zaniedbanie jej zdobycia zmniejsza prawdopodobieństwo uznania użytku za dozwolony. Ale nawet kiedy istnieją rynki licencji — tak jak widzieliśmy to powyżej — nie zapewniają one takiego samego stopnia wolności, który z założenia daje doktryna dozwolonego użytku.

    Jest to jedynie kilka z powodów, dla których OTW nie popiera ruchu skutkującego licencjonowaniem twórczości fanowskiej. Po więcej informacji o poglądach OTW na temat struktury prawnej dla twórczości fanowskiej i wad reżimów licencjonowania, sprawdź dokument, który stworzyliśmy (po angielsku), mówiący o tym, dlaczego jakakolwiek zmiana prawa autorskiego powinna sprzyjać wolności tworzenia prac przeobrażonych.

    Komisja Pomocy Prawnej OTW w imieniu fanów i fandomów pracuje nad tym, aby nasze głosy były reprezentowane w dyskusji na temat reformy prawa autorskiego, a jej członkowie odpowiadają też na pytania indywidualnych fanów.

  • Il caso contro la concessione di licenze per i Fanwork

    By Ridicully on Thursday, 6 November 2014 - 8:18pm
    Message type:

    lBanner by Erin of a spotlight on an OTW logo with the words 'Spotlight on Legal Issues'

    Dal momento che i fanwork sono diventati più popolari e il concetto di creazione di fanwork è diventato più comune, la legalità dei fanwork è diventata un argomento popolare per articoli dei media e post sui blog. Alcuni di questi articoli riflettono interpretazioni della legge sul copyright degli Stati Uniti che sono confuse o semplicemente sbagliate. Gli scrittori - in particolare quelli che si basano sui recenti esempi di fanwork “commercializzati” - ignorano o non enfatizzano abbastanza il giusto uso della dottrina di copyright o cercano modi per combinare la creazione di fanwork con i mercati mediatici. Un motivo ricorrente, ultimamente, è stato quello di suggerire che i creatori di fanwork possano, o dovrebbero, ottenere licenze prima di creare fanwork. Dopotutto, dicono i sostenitori dell’argomentazione, molti autori e altri creatori di contenuti mediatici riconoscono ora il valore positivo dei fanwork, e sarebbero lieti di dare il permesso ai fan di creare fanwork. Allora perché non avere più regimi di licenza per i fanwork, in cui i detentori di copyright concedono il permesso di creare fanwork, probabilmente in cambio di una tassa o una parte dei proventi dei fan se volessero commercializzare i loro fanwork?

    Ecco perché no - concedere una licenza non è né legalmente necessario né favorevole per i fan o per la cultura dei fan per diverse ragioni.

    Concedere licenze è superfluo, soprattutto per i fan che non vogliono commercializzare i propri fanwork

    La dottrina statunitense sull’utilizzo leale - fair use - del copyright favorisce i lavori trasformativi non commerciali. La dottrina del fair use è un’eccezione alla violazione dei copyright e fornisce alle persone il diritto di basare i propri lavori su lavori coperti da copyright senza violare lo stesso. I fattori considerati nel determinare se un lavoro ricada nell'utilizzo leale ossia, che non costituisca violazione - include se esso trasformi il significato o lo scopo dell’originale, se sia commerciale o meno, quanto copi del lavoro originale e se si ponga come sostituto di mercato dell’originale. Poiché il carattere commerciale del lavoro è una considerazione nell’analisi del fair use, i fan che vogliono provare a fare soldi dai loro fanwork affrontano una più complessa questione legale, ma se i loro lavori non creano competizione di mercato con l’originale, possono ancora costituire fair use. Ma i lavori trasformativi non commerciali - il tipo ospitato su Archive of Our Own – AO3 (Archivio Tutto Per Noi), ad esempio - sono protetti da violazione dalla dottrina del fair use.

    Concedere licenze invita alla censura.

    Concedere licenze richiede domandare permesso ad un detentore di diritti o creare un lavoro in linea con un insieme di permessi che il creatore ha disposto. In un vecchio post, abbiamo discusso come il sistema di licenza di Kindle Worlds permetta ad Amazon di limitare ciò che i fan possono creare in quell’ambiente, e questo è solo un esempio. I fanwork forniscono ai fan un modo di esprimere cose che il creatore originale non ha espresso e anche i detentori di diritti più gentili con i fan potrebbero non apprezzare ciò che ogni fan vuole creare. Schemi per concedere licenze potrebbero volere che i fan “celebrino la storia così com’é”, che non esplorino vie in cui potrebbe essere diversa. Ma ciò sottrae ciò che rende i fanwork così vibranti, innovativi e persino potenzialmente critici dell’approccio degli originali a temi quali sessualità, razza, politica, o qualsiasi altro argomento.

    Concedere licenze discrimina coloro che dispongono di scarse risorse.

    Concedere licenze generalmente coinvolge anche uno scambio finanziario - pagare il detentore di diritti, condividere i proventi con il detentore di diritti per ogni lavoro o per lavori che incontrino un certo criterio (ad esempio che raggiungano un predeterminato ammontare di successo finanziario). Anche una piccola tassa crea una barriera alla creazione che può essere particolarmente dannosa per i fan con risorse finanziarie più scarse, fan giovani e artisti in difficoltà e agli inizi, molti dei quali contano sui fanwork per affinare le proprie abilità.

    Concedere licenze crea barriere psicologiche e pratiche per la creazione di fanwork

    Come Rebecca Tushnet del Supporto Legale di OTW (Organizzazione per i Lavori Trasformativi) sostiene da anni, la creatività è spesso spontanea e imprevedibile e se le persone dovessero chiedere il permesso prima di scrivere 500 parole su Harry Potter, farebbero altri piani. Questo significa che molti fanwork semplicemente non sarebbero creati sotto un sistema di concessione di licenze. Questa barriera alla creazione è specialmente forte per i fan più giovani e coloro che dubitano del loro potere politico ed espressivo - le stesse persone che spesso utilizzano i fanwork per scoprire loro stessi, rispondere alla cultura e beneficiare del supporto delle comunità di fan.

    Concedere licenze indebolisce alla base le culture dei fan.

    Concedere licenze invita alla commercializzazione dei fanwork e indebolisce “l’economia del dono” che riunisce molti fan. Rende la creazione di fanwork una transazione piuttosto che una semplice conversazione e disturba l’ecosistema dei fan.

    Concedere licenze danneggia la legge.

    Infine, e significativamente, l’esistenza della concessione di licenze largamente diffusa per certi tipi di fanwork potrebbe deformare le percezioni della dottrina del fair use, che dispensa esplicitamente (e significativamente per la libertà di parola!) i lavori sotto utilizzo leale dal bisogno di concedere licenze e esiste già per fornire uno spazio per la creazione di fanwork. Alcune corti hanno sostenuto che quando un mercato di concessione di licenze esiste, il fallimento nel ottenere una licenza rende meno probabile che un utilizzo sia lecito. Ma anche quando esiste un mercato di concessione di licenze - come abbiamo visto sopra - non fornisce la sorta di libertà che la dottrina dell’utilizzo leale è progettata per fornire.

    Queste sono solo pochi esempi sul perché OTW non supporti un movimento verso la concessione di licenze per i fanwork. Per ulteriori informazioni sulle idee di OTW che concernono la struttura legale per i fanwork e i lati negativi dei regimi di concessione di licenze, guarda il documento che abbiamo prodotto (in inglese) che si occupa del perché qualunque cambiamento nella legge dei copyright dovrebbe favorire la libertà di creare lavori trasformativi.

    Il Comitato Legale di OTW lavora per conto di fan e fandom per assicurarsi che le nostre voci siano rappresentate nelle discussioni sulla riforma del copyright ed è disponibile a rispondere a individuali domande dei fan.

  • Masalah Perizinan Karya Penggemar

    By Ridicully on Thursday, 6 November 2014 - 8:15pm
    Message type:

    lBanner by Erin of a spotlight on an OTW logo with the words 'Spotlight on Legal Issues'

    Karena karya penggemar sudah semakin terkenal dan konsep pembuatannya semakin umum, legalitas karya-karya tersebut semakin menjadi topik hangat di media dan postingan blog. Beberapa artikel tersebut memberikan gambaran tentang pengertian hukum hak cipta di Amerika Serikat yang tidak jelas atau bahkan salah. Penulis, terutama yang berfokus pada contoh-contoh terbaru karya penggemar yang “komersial”, mengabaikan atau tidak terlalu menegaskan doktrin penggunaan wajar atas suatu hak cipta atau mencari cara untuk menggabungkan karya penggemar dengan pasar media. Satu topik yang hangat akhir-akhir ini menyarankan pembuat karya penggemar supaya, bahkan harus, mendapatkan hak cipta sebelum membuat karya penggemar. Lagipula, dengan argumen-argumen yang sudah berjalan, banyak penulis dan pencipta media lainnya sekarang sudah menyadari nilai positif karya penggemar, dan akan dengan senang hati memberikan izin kepada para penggemar untuk membuat karya penggemar. Jadi kenapa tidak memiliki aturan lebih mengenai perizinan karya penggemar, di mana pemegang hak cipta memberi para penggemar izin untuk membuat karya penggemar, mungkin sebagai ganti harga tertentu atau sebagian keuntungan penggemar jika mereka ingin mengomersialkan karya mereka?

    Berikut ini adalah mengapa tidak -- perizinan karya penggemar tidak diperlukan secara legal, maupun tidak didukung oleh penggemar dan kultur penggemar karena sejumlah alasan.

    Perizinan itu tidak perlu, terutama bagi para penggemar yang tidak ingin mengomersialkan karya mereka.

    Doktrin hak cipta Amerika Serikat mengenai penggunaan wajar mendukung karya transformatif nonkomersial. Doktrin penggunaan wajar adalah pengecualian dari pelanggaran hak cipta, dan ini menyediakan hak kepada semua orang untuk membuat karya mereka berdasarkan karya orang lain yang sudah berhak cipta, tanpa melanggar hak cipta tersebut. Faktor-faktor yang menentukan apakah sebuah karya merupakan penggunaan wajar--yaitu, bukan pelanggaran hak cipta--meliputi apakah karya itu mengubah arti atau tujuan karya asli atau tidak, dikomersialkan atau tidak, berapa banyak bagian dari karya asli yang disalin, dan apakah karya penggemar tersebut menggantikan karya asli di pasar. Karena pengomersialan karya penggemar merupakan salah satu pertimbangan dalam analisis penggunaan wajar, penggemar yang ingin mendapatkan uang dari karya mereka menghadapi pertanyaan hukum yang lebih sulit, namun jika karya mereka tidak menyaingi pasar karya asli, karya mereka masih terhitung sebagai penggunaan wajar. Tapi karya transformatif nonkomersial -- seperti yang ditampung di Archive of Our Own – AO3 (Arsip Milik Kita), misalnya -- secara umum dilindungi dari pelanggaran oleh doktrin penggunaan wajar.

    Perizinan memicu sensor.

    Perizinan menuntut permintaan izin dari pemilik yang sah, atau membuat sebuah karya sesuai dengan sekumpulan izin yang sudah ditentukan oleh pembuat karya asli. Dalam postingan yang lalu, kita sudah membahas bagaimana sistem perizinan Kindle Worlds mengizinkan Amazon membatasi apa yang dapat diciptakan oleh para penggemar dalam pengaturan tersebut, dan itu hanya satu contoh. Karya penggemar menyediakan sebuah cara bagi para penggemar untuk mengekspresikan hal-hal yang tidak diekspresikan oleh pencipta asli, dan bahkan pemegang hak cipta yang paling ramah kepada penggemar belum tentu menyukai apa yang ingin dibuat setiap penggemarnya. Skema perizinan mungkin ingin penggemar “merayakan sebuah cerita sebagaimana adanya,” bukannya mengeksplorasi cara-cara di mana cerita tersebut dapat menjadi berbeda. Tapi hal itu mengambil kebebasan yang membuat karya-karya penggemar menjadi hidup, inovatif, dan bahkan dapat mengkritik pendekatan karya asli terhadap seksualitas, ras, politik, atau topik-topik lainnya.

    Perizinan mendiskriminasi orang-orang dengan sumber penghasilan rendah.

    Perizinan pada umumnya melibatkan pertukaran finansial--membayar pemegang hak cipta, membagi keuntungan, atau berhutang bentuk pembayaran lainnya kepada pemegang hak cipta baik untuk setiap karya maupun untuk karya yang memenuhi kriteria tertentu (seperti mencapai kesuksesan jumlah finansial yang sudah ditentukan sebelumnya). Bahkan sebuah bayaran kecil membuat jarak dengan karya ciptaan yang dapat membebani terutama para penggemar dengan sumber penghasilan rendah, para penggemar muda, dan seniman pemula yang berjuang, banyak dari mereka bergantung pada pembuatan karya penggemar untuk meningkatkan kemampuan mereka.

    Perizinan membuat jarak psikis dan praktis dengan pembuatan karya penggemar.

    Rebecca Tushnet dari Komite Hukum OTW (Organisasi untuk Karya Transformatif) sudah mengatakan selama bertahun-tahun, kreativitas seringkali spontan dan tidak terduga, dan jika orang-orang harus meminta izin sebelum menulis 500 kata tentang Harry Potter, mereka akan batal melakukannya. Ini artinya banyak karya penggemar yang tidak akan dibuat jika ada sistem perizinan. Jarak dengan pembuatan karya penggemar ini khususnya sangat kuat untuk para penggemar muda dan mereka yang meragukan kekuasaan politik dan ekspresi mereka--orang-orang yang paling sering menggunakan karya penggemar untuk menemukan jati diri mereka, mengkritik budaya, dan mengambil manfaat dari dukungan komunitas penggemar.

    Perizinan merendahkan kultur penggemar.

    Perizinan mengundang komersialisasi karya penggemar dan merendahkan “hadiah ekonomi” yang mempersatukan para penggemar. Hal ini membuat pembuatan karya penggemar sebagai sebuah transaksi daripada sebuah percakapan, dan itu mengganggu ekosistem penggemar.

    Perizinan mencemarkan nama hukum.

    Terakhir, dan yang penting, keberadaan perizinan yang luas untuk jenis-jenis tertentu karya penggemar dapat merusak persepsi doktrin penggunaan wajar, yang secara eksplisit (dan terutama untuk kebebasan berekspresi!) membebaskan penggunaan-penggunaan wajar dari kebutuhan akan perizinan, dan sudah tersedia untuk menyediakan tempat bagi pembuatan karya penggemar. Beberapa pengadilan telah memegang keyakinan bahwa ketika pasar perizinan ada, kegagalan untuk mendapatkan izin membuat sebuah penggunaan cenderung menjadi tidak wajar. Tapi bahkan ketika pasar perizinan ada -- seperti yang kita lihat di atas -- hal itu tidak menyediakan jenis kebebasan yang didesain untuk disediakan oleh doktrin penggunaan wajar.

    Ini hanyalah beberapa ilustrasi mengapa OTW tidak mendukung pergerakan perizinan karya penggemar. Untuk mengetahui lebih banyak tentang pandangan OTW mengenai kerangka hukum untuk karya penggemar dan kerugian penerapan aturan perizinan, silakan baca dokumen yang sudah kami buat (dalam bahasa Inggris) yang membahas mengapa setiap perubahan dalam hukum hak cipta seharusnya mendukung kebebasan untuk membuat karya transformatif.

    Komite Hukum OTW bekerja untuk para penggemar dan fandom untuk memastikan suara kita terwakili dalam diskusi mengenai reformasi hak cipta dan mereka bersedia menjawab pertanyaan para penggemar secara individu.

  • A rajongói munkák engedélyeztetése elleni ügy

    By Ridicully on Thursday, 6 November 2014 - 8:13pm
    Message type:

    Ahogy a rajongói munkák egyre népszerűbbek lettek és alkotásuk is egyre elfogadottabbá vált, a rajongói munkák legalitása cikkek és blog posztok közkedvelt témája lett. Néhány ezek közül a cikkek közül az Egyesült Államok szerzői jogi törvényének zavaros vagy egyszerűen helytelen értelmezését tükrözi.
    Írók -- különösen akik az újabb keletű “elüzletiesített” rajongói munkákra fókuszálnak - nem veszik figyelembe vagy kis jelentőséget tulajdonítanak a szerzői jog fair használat elvének, vagypedig megpróbálják kombinálni a rajongói munka alkotást a média piaccal. Az egyik gyakori klisé mostanában az a javaslat volt, miszerint a rajongói munka alkotók engedélyt tudnak kérni, vagy kellene kérniük mielőtt rajongói munkát alkotnak. Végül is - az érvelés szerint - már sok szerző és más média alkotó elismeri a rajongói munkák pozitív értékét, és örömmel adnának engedélyt a rajongóknak rajongói munkák alkotására. Akkor miért ne legyen több engedélyezési rendszer a rajongói munkák számára, ahol a szerzői jog tulajdonosai engedélyt adnak a rajongóknak rajongói munkák alkotására, valószínűleg kisebb díj vagy részesedés fejében, ha a rajongó úgy dönt, hogy kereskedelmi forgalomba hozza a rajongói munkáit?

    Ezért nem -- az engedélyezés törvényileg nem szükséges és nem is kedvező a rajongók vagy a rajongói kultúra számára, számos okból.

    Az engedélyeztetés szükségtelen, különösen azon rajongók számára , akik nem akarják kereskedelmi forgalomba hozni a rajongói munkáikat.

    Az Egyesült Államok szerzői jogának fair használat elve a nem-kereskedelmi transzformatív munkáknak kedvez. A fair használat elv egy kivétel a szerzői jogsértés alól, és arra ad jogot, hogy az emberek szerzői jog által védett munkákra alapozhassák a munkáikat anélkül hogy a szerzői jogot megsértenék. A tényezők amik meghatározzák hogy egy munka fair használat-e -- azaz nem jogsértő -- a következők: átalakítja-e az eredeti mondanivalóját vagy célját, kereskedelmi, vagy nem kereskedelmi-e, mennyit másol az eredeti munkából, és helyettesíti-e az eredetit a piacon. Mivel a felhasználás kereskedelmisége az egyik szempont a fair használat vizsgálata során, azok a rajongók akik a rajongói munkáikkal pénzt szeretnének keresni még nehezebb jogi kérdéssel néznek szembe, de ha a munkáik az eredetinek nem jelentenek konkurenciát a piacon, még mindig a fair használat alá tartozhatnak. De a nem-kereskedelmi transzformatív munkákat -- például azt a fajtát amit az Archive of Our Own – AO3 (a MI Archívumunk)-on tárolunk -- általában védi a fair használat elv a szerzői jogsértés vádjától.

    Az engedély kinyitja az ajtót a cenzúra felé.

    Az engedélyezéshez vagy a szerzői jog tulajdonosának hozzájárulása szükséges, vagy a munkát kell egy sor, az alkotó által megszabott feltételnek megfelelően megalkotni. Egy előző posztban megtárgyaltuk hogyan teszi lehetővé a Kindle Worlds engedélyezési rendszere az Amazon számára, hogy korlátozza a rajongók mit alkothatnak a rendszer keretében és ez csak az egy példa. A rajongói munkák lehetőséget adnak a rajongóknak arra, hogy kifejezzék amit az eredeti alkotó nem fejezett ki, de még a legrajongó-barátabb jogtulajdonosnak sem feltétlenül fog tetszeni minden amit a rajongók alkotni akarnak. Az engedély rendszerek talán azt szeretnék, hogy a rajongók “úgy élvezzék a történetet ahogy van”, és nem pedig azt, hogy felfedezzék hogyan lehet más. De ez elveszi azt a szabadságot ami a rajongói munkákat annyira élénkké, innovatívvá, akár potenciálisan kritikussá is teszi az eredeti munkának a szexualitás, faj, politika vagy számos más témához való hozzáállása irányában.

    Az engedélyeztetés hátrányosan különbözteti meg a kevesebb forrással rendelkezőket.

    Az engedélyezésnek általában pénzügyi vonzata is van -- fizetni kell a jogtulajdonosnak, osztozni a bevételben, vagy folyósítani valamiféle részesedést a jogtulajdonosnak, vagy minden munka után, vagy azok után a munkák után amik megfelelnek bizonyos kritériumoknak (például elérnek egy előre meghatározott pénzügyi sikert). Még egy alacsony díj is korlátozza az alkotást, ami különösen hátrányos lehet olyan rajongók számára akik kevesebb pénzügyi forrással rendelkeznek, fiatal rajongók vagy nehézségekkel küzdő és kezdő művészek; sokuk a rajongói munka alkotásra támaszkodva szerez gyakorlatot.

    Az engedélyeztetés pszihológiai és praktikus akadályokat állít a rajongói munkaalkotás elé.

    Ahogy az OTW (Szervezet a Transzformatív Munkákért) Jogi Bizottságának tagja Rebecca Tushnet mondogatta évek óta, a kreativitás gyakran spontán és kiszámíthatatlan, és ha engedélyt kell kérni mielőtt 500 szót írna valaki Harry Potterről, akkor inkább másra szánja az idejét. Ez azt jelenti, hogy sok rajongói munka nem is készül el egy engedélyezési rendszer során. Ez a korlát különösen magas fiatalabb rajongók számára, és azok számára akiknek kétségeik vannak a politikai vagy kifejező erejükben -- pontosan azok, akik a leggyakrabban használják a rajongói munkákat arra, hogy felfedezzék magukat, vitatkozzanak a kultúrával, és akik haszonélvezői a rajongói közösségek támogatásának.

    Az engedélyeztetés veszélyezteti a rajongói kultúrákat.

    Az engedélyeztetés teret ad a rajongói munkák elüzletiesítésének, és aláássa az “ajándék gazdaságot” ami annyi rajongót hoz össze. A rajongói munka alkotást párbeszéd helyett üzleti tranzakcióvá változtatja, és torzítja a rajongói ökoszisztémát.

    Az engedélyeztetés gyengíti a törvényt.

    Végül, és ami nagyon fontos, a széleskörűen elterjedt engedélyeztetés bizonyos fajta rajongói munkák számára, befolyásolhatja a fair használat elv megítélését, ami határozottan (és a szólásszabadság szempontjából fontos módon) mentesíti a fair használat eseteit az engedélykérés szükségessége alól és azért létezik, hogy helyet biztosítson a rajongói munkaalkotáshoz. Néhány bíróság úgy ítélte meg, hogy amikor létezik egy engedélyezési piac, engedély be nem szerzése a használat fair-ségét valószínűtlenebbé teszi. De amikor az engedélyezési piacok léteznek is -- ahogy azt fent láthattuk -- nem biztosítják azt a szabadságot aminek a biztosítására a fair használat elvet megalkották.

    Ez csak néhány illusztrációja annak, hogy az OTW miért nem támogatja a rajongói munkák engedélyeztetése félé történő elmozdulást. Több információért az OTW nézeteiről a rajongói munkák jogi kereteivel és az engedélyezési rendszerek hátrányaival kapcsolatban, nézd megezt az (angol) dokumentumot, ami azzal foglalkozik, hogy a szerzői jogi törvény minden változtatásának miért kellene a rajongói munkák szabad alkotásának kedveznie.

    Az OTW Jogi Bizottsága a rajongók és a fandom érdekében dolgozik, hogy biztosítsa a hangunk hallatását, és hogy képviselve vagyunk a szerzői jogról szóló párbeszédekben, valamint készek válaszolni egyéni rajongói kérdésekre is.

Pages

Subscribe to Legal Advocacy